Książka „Powiedz tylko: Tak chcę żyć” jest pozycją, dzięki której na nowo odkryjesz to, co w codziennym zabieganiu mogło zostać zagubione.

Radość życia w czasach, gdy sen z oczu spędza troska o codzienne utrzymanie, wydaje się być czymś nieosiągalnym. Czy aby na pewno? Dlaczego jedynym rozwiązaniem wydaje się być koncentracja na trudach i brakach?

W ten sposób nie można znaleźć twórczych rozwiązań.

Trzeba zrobić wszystko, by choć na chwile odłożyć plecak swoich życiowych problemów i podnosząc wzrok, poszukać dróg wyjścia.

Dzięki tej książce, masz szansę je znaleźć i zobaczyć swoje życie w innym, lepszym świetle.
Moc i mądrość jest w Tobie. Trzeba ją tylko odkryć i wykorzystać dla swojego dobra.
Gdzie jej szukać, w którą stronę pójść, co zrobić z życiem, które jest w rozsypce? Czy niezależnie od sytuacji w jakiej się znajdujesz, masz szansę na spełnienie swoich marzeń?

Posłuchaj człowieka, który zdecydował, by mimo wielu trudności, uczynić swoje życie niepowtarzalną przygodą.
Nie daje łatwych i gotowych rozwiązań. Dzieląc się doświadczeniem drogi, pomoże Ci odkryć to, co w Tobie najcenniejsze, niepowtarzalne i wyjątkowe.

Related posts:

1. Powiedz stop lenistwu, działanie to droga do twoich marzeń! Masz marzenia? To dąż do nich! Ale co dokładnie mam zrobić?
2. Jak zrealizować swoje cele i zwiększyć skuteczność swoich działań
3. Straciłeś pracę? I co z tego?!

Zanim rozpocznę ten artykuł chciałbym coś nadmienić. Ten tekst to nie jest ironia, mimo, że może się takim wydawać. Zdając sobie sprawę, że kobiety w pierwszej kolejności wyciągają negatywną stronę rzeczy i na nią zwracają baczną uwagę, postanowiłem napisać ten artykuł, byś jako kobieta miała świadomość tego jakie Twoje działania względem mężczyzny, krzywdzą także Ciebie, ponieważ otrzymujesz coś, czego w głębi duszy nigdy byś sobie nie życzyła.

By wychować sobie męża potwora, a swoje życie zamienić w koszmar na jawie musisz przede wszystkim:

1) Zrezygnować z jakiegokolwiek chwalenia mężczyzny. Nigdy i pod żadnym pozorem nie chwal go. Nie dziękuj mu za wykonanie czegokolwiek. Niech wie, że życie to obowiązek, a nie przyjemność.

2) Kiedy zrobi coś źle to skrytykuj jego, a nie działanie. Przykładowo kiedy źle posprząta nie mów mu: „Tutaj jest niedokładnie posprzątane” – krytykując działanie, a zawsze skrytykuj jego mówiąc mu: „Dlaczego zawsze tak niedbale odkurzasz”.

3) Nigdy nie okazuj mu, że jest Ci potrzebny. Niech ma świadomość, że go nie potrzebujesz. Nigdy się do niego nie przytulaj, nie pros go o wykonanie czegoś, a zamiast tego ciągle wydawaj mu polecenia, a gdy tego nie zrobi mów do niego: „Przecież prosiłam cię!”

4) By do domu wracał coraz później zostając z kumplami na „jednego głębszego”, koniecznie musisz już na wejściu zbesztać go za to jak i gdzie zostawia buty. Zawsze ilekroć wraca z pracy do domu, witaj go w sposób opryskliwy mówiąc: „Gdzieś ty był?! Obiad zimny, nic cię nie obchodzę i jak zwykle piłeś! Jesteś alkoholikiem!” Dzięki temu powrót do domu będzie kojarzyć mu się z wizyta w gabinecie dyrektora i ze strachu, powrót będzie odkładał na coraz później.

5) By stal się kompletnie nieczuły mów mu to na okrągło: „Jesteś taki nieczuły! Nigdy mnie nawet nie przytulisz!”.

6) Często go krytykuj. Na początku, krytykuj go niby na żarty w obecności osób trzecich. Możesz powiedzieć przy swoich znajomych tak: „Ja to już ostatnio w samochodzie koło nawet musiałam zmienić!”. Dzięki temu spowodujesz, ze już więcej razem nie będziecie pokazywać się na żadnej imprezie firmowej czy rodzinnej. Następnie przejdz do krytyki otwartej na co dzień, a gdy będzie stawał się coraz gorszy, (bo będzie) krytykuj go jeszcze bardziej.

7) Starając się go zmotywować czy zmienić zawsze opieraj się na negatywnym aspekcie rzeczy, mówiąc np.: „Nigdy nie spuszczasz po sobie klapy. Nigdy nie zmywasz po sobie. Nie kochasz już mnie! Nie obchodzę cię już! Nie dbasz o nas, nie dbasz o dom.”

8) Używaj własnej interpretacji wykazując się brakiem zrozumienia, na przykład: „Zapomniałeś o naszej rocznicy, to znak, że już ci na mnie nie zależy. Nie odebrałeś dziecka na czas z przedszkola! Jesteś złym ojcem. Nigdy nie kupisz mi choćby kwiatka. Za grosz nie ma w tobie romantyzmu”.

9) Nigdy i za nic nie chwal go, zakładając, że wszystko co robi to jego obowiązek.

10) Obrażaj się na wiele godzin, a najlepiej dni i tygodnie, i przede wszystkim: nigdy nie przepraszaj go pierwsza, a najlepiej w ogóle nie przepraszaj.

11) Pamiętaj o tym, że mężczyzna z natury jest winny, wiec najlepiej niech ciągle i nieustannie Cię przeprasza.

12) Bądź chorobliwie zazdrosna o wszystko i o wszystkich. Niech zda sobie sprawę, że masz niskie poczucie własnej wartości.

13) Porównuj go do innych mężczyzn ukazując mu jakim on jest „beznadziejnym typem” w porównaniu do innych „wspaniałych mężczyzn”.

14) Nigdy się nie uśmiechaj i ciągle bądź niezadowolona, winiąc go za cale „zło” jakie Cię spotyka.

I to wszystko. Wykonując wszystkie z powyższych punktów, a przynajmniej większość, w przeciągu kilku lat ze swojego męża uczynisz potwora, a swoje życie zamienisz w koszmar na jawie.

Ale jeśli nie jest to Twoim zamiarem (a przypuszczam, ze nie jest i nie pytaj się skąd to wiem ;) i z mężczyzny chcesz uczynić osobnika wspaniałego, czułego, kochającego słowem: księcia z bajki, to wystarczy, że wykonasz poniższe kroki.

1) Dziękuj mężczyźnie, kiedy tylko możesz. Niech wie, że jest przydatny, i że go potrzebujesz.

2) Kiedy zrobi coś źle, skrytykuj działanie, a nie jego mówiąc przykładowo: „Jest źle posprzątane.”, a nie „Nie umiesz nawet posprzątać”.

3) Okazuj mu, że jest Ci potrzebny. Niech ma świadomość, że go potrzebujesz. Często się do niego przytulaj, proś go o wykonanie czegoś i zrezygnuj z wydawania mu poleceń, a gdy coś wykona, dziękuj mu mówiąc: „Dziękuje Ci, jesteś wspaniały. Uwielbiam Cię za to, że mi pomagasz”.

4) By do domu wracał wcześnie, nie mogąc się doczekać, by Cię zobaczyć, musisz koniecznie, każdego dnia na wejściu przywitać go serdecznym uśmiechem, pocałunkiem i przytuleniem. Zawsze ilekroć wraca z pracy do domu witaj go w sposób przyjacielski mówiąc: „Tęskniłam za tobą. Nie mogłam się doczekać, kiedy cię znowu zobaczę.” Dzięki temu powrót do domu będzie kojarzyć mu się z czymś przyjemnym. Będziesz jedyną taką osobą, która tak cieszy się na jego widok.

5) Jeśli chcesz, by był dla Ciebie bardziej czuły to:

a) Przytulaj się sama do niego częściej, dając mu do zrozumienia jak wielką sprawia Ci to przyjemność.

b) Sugeruj mu w sposób pozytywny, mówiąc: „Kochanie czy mógłbyś mnie częściej przytulać? Uwielbiam, gdy mnie przytulasz!”

6) Chwal go w towarzystwie. Dzięki temu większą uwagę zwracać będzie na to co robi dobrze i starać się będzie jeszcze bardziej dla samej pochwały.

7) Starając się go zmotywować czy zmienić zawsze opieraj się na pozytywach mówiąc np.: „Kochanie czy mógłbyś spuszczać po sobie klapę w toalecie? Kochanie czy mógłbyś częściej zmywać naczynia? Itd.”.

8) Używaj interpretacji wykazując się zrozumieniem typu: „Zapomniałeś o naszej rocznicy, ale i tak wiem, że mnie kochasz i dbasz o nas najlepiej jak potrafisz. Nie odebrałeś dziecka na czas z przedszkola – martwiłam się, że cos ci się stało. Nigdy nie kupisz mi choćby kwiatka, wiem, że starasz się oszczędzać, ale to tak wiele sprawiłoby mi radości”.

9) Obrażaj się tak często jak chcesz, ale niech Twe obrażenie nie trwa dłużej jak siedem minut. Przepraszaj go także przynajmniej w połowie przypadków, ale zawsze mając na uwadze, by stan w którym jesteś obrażona nie przekraczał właśnie siedmiu minut. Kiedy mija 7 minut idź do niego uśmiechnięta i zachowuj się jakby nigdy nic się nie stało.

10) Pamiętaj o tym, że gdy zmuszasz mężczyznę, by nieustannie Cię przepraszał, poniżasz jego ego. Robiąc w ten sposób, Ty czujesz się ważna, a on poniżony. To nie buduje związku. Przyznaj się do winy, gdy czujesz się winna. Przeproś, gdy uważasz, że powinnaś przeprosić.

11) Nie bądź zazdrosna o inne kobiety, na które przypadkiem zerka. Miej świadomość, że jesteś wartościową kobietą i daj mu to do zrozumienia. Bądź zazdrosna jedynie o czas jaki spędza z innymi ludźmi, a nie o konkretne osoby. Takie zachowanie powoduje, że mężczyzna bardziej Cię ceni i bardziej się o Ciebie stara.

12) Porównuj go do innych mężczyzn ukazując jakim on jest wspaniałym mężczyzną. Mów mu często, że masz szczęście, że go poznałaś, że gdyby nie on, to żaden inny, że wszyscy inni byli „beznadziejni” w porównaniu z nim itd.

13) Uśmiechaj się do niego tak często jak tylko możesz, tak, że nawet twoje wyjście do toalety wykorzystuj, by widząc go ponownie, uśmiechnąć się do niego.

14) By pobudzić w nim romantyczność sama zorganizuj od czasu do czasu coś romantycznego i chwal go i wspominaj wszystkie te momenty kiedy on zachował się romantycznie.

15) Bądź pogodna wtedy, gdy masz dobry nastrój: żartuj, śpiewaj, tańcz sama i tańcz razem z nim.

Stosując wszystkie powyższe kroki w przeciągu: od kilku miesięcy do kilku lat maksymalnie, Twój mąż potwór zamieni się w… ropuchę – oczywiście żartuję – zamieni się w księcia z bajki. Czego osobiście i z całego serca Ci życzę.

Piotr Mart

Autor poradnika dla kobiet “Mężczyzna od A do Z” - TUTAJ NAUCZYSZ SIĘ WSZYSTKIEGO O FACETACH

Related posts:

1. Proces budowania męskiego ego /fragment książki Tajemnice męskiego umysłu/
2. Jak zbliżyć się do Męskiego Ideału Kochanki Doskonałej? Część II.
3. Instrukcja Obsługi Faceta z dożywotnią gwarancją

Niniejszy artykuł to fragment książki “Tajemnice Męskiego Umysłu”

Etap pierwszy

Wynalezienie potrzeby, którą mężczyzna będzie mógł spełnić: nie może to być zadanie, ani za łatwe, ani za trudne. Gdy będzie za łatwe np.: powiesz mu czy mógłby wyrzucić papierek do kosza, to będzie zawiedziony, że go nie doceniasz. Gdy będzie jednak za trudne, może to zadziałać w druga stronę i ucierpi wtedy jego ego, gdy akurat nie będzie w stanie Ci pomóc.

Zatem zadanie musi być tym na czym on się zna i najlepiej robił to już wcześniej. Jednocześnie mężczyzna musi mieć świadomość, że dla Ciebie jest to za trudne, w przeciwnym razie może poczuć się wykorzystywanym, chyba że szukasz pretekstu, by go lepiej poznać – wtedy może to zinterpretować całkiem pozytywnie.

Etap drugi

To moment, kiedy pozwalasz mu się wykazać. Tutaj ważne jest, byś przypadkiem nie udzielała mu rad, lub co gorsza mówiła mu jeszcze, że robi coś źle. Pozwól mu być ekspertem: niech spokojnie będzie mógł wykonać postawione przez Ciebie zadanie.

Etap trzeci i ostatni

To czas na okazanie wdzięczności. Im większą wdzięczność mu okażesz tym on większą odniesie satysfakcję. To dla Twojej wdzięczności, właściwie dowolny mężczyzna (wzrokowiec), bezpłatnie pomaluje Ci mieszkanie, wniesie ciężką lodówkę na dziesiąte piętro i zrobi cokolwiek innego. Wdzięczność w przypadku mężczyzny, jest jak podpis pod umową o tytule: „Jesteś wspaniałym mężczyzną”.

Piotr Mart autor “Tajemnice Męskiego Umysłu”

Related posts:

1. 7 grzechów głównych kobiety – grzech pierwszy
2. Jak zbliżyć się do Męskiego Ideału Kochanki Doskonałej? Część I.
3. Jak zrozumieć faceta? Jak myśli mężczyzna?

« Kiedy kobieta jest ja zegar śpieszący się minutę ».

Ta technika jest trudniejsza do zastosowania, jak ta opisana w części pierwszej. Trudniejsza, ponieważ wymaga od Ciebie większej inicjatywy w jej wprowadzaniu.

Polega ona na tym, że zachowujesz się jak zegar, który się spieszy o kilkanaście sekund (do minuty) w stosunku do zegara głównego, którym jest Twój partner.

Technika ta pozwoli ci zbudować w wyobraźni mężczyzny odpowiednie, atrakcyjne dla jego wyobraźni obrazy.
Dzięki tej technice staniesz się dla niego kobietą niezwykle namiętna.
I jeszcze jedna uwaga: zanim wyjaśnię Ci jak wprowadzić ta technikę w życie - nie stosuj jej na nowo, co poznanym mężczyźnie. Grono mężczyzn potrafi wyciągać mylne wnioski odnośnie kobiet, które potrafią wyrazić to, czego pragną.

Zatem wyobraź sobie, że jesteś jak zegar śpieszący się o kilkanaście sekund…

Wyobraź sobie, że oto mężczyzna całuje cię, jest coraz bardziej namiętny, kiedy to sięga dłonią do twej bluzki próbując ją rozpiąć, wtedy powstrzymujesz go delikatnie przytrzymując jego dłoń i za chwile sama odpinasz guziki swojej koszuli i ją zdejmujesz.

Wiesz, że za chwilę cię pocałuje – wyprzedzasz go i to ty pierwsza składasz swój pocałunek na jego ustach.

Starając się przewidzieć, co twój partner zrobi za chwilę, odpinasz swój stanik ukazując mu swoje nagie piersi.
Wiesz, że gdy ochłonie dotknie je, by je gładzić. Ty robisz to pierwsza, (twój zegar spieszy się przecież o kilkanaście sekund) bierzesz jego dłonie i przykładasz je do swoich piersi.

Wiesz, że za chwilę obróci cię i będzie za twoimi plecami (znasz już jego zachowanie – nie zalecam tej techniki z nowo co poznanym mężczyzną). Obracasz się pierwsza zanim on to zrobi. Wiesz, że w momencie, gdy się obrócisz on położy dłonie: jedną na Twoim brzuchu, a drugą obejmie Twe piersi – wyprzedzasz go zatem i biorąc jego dłonie w swoje, przykładasz jedną do swej do piersi, a drugą do swojego brzucha.

Błądząc po twoim ciele za chwilę wsunie swoją jedną dłoń pod twoją bieliznę, by pieścić twe intymne części ciała, a druga powędruje w inne miejsce. Zanim to zrobi, ty chwytasz jego dłonie i sama przesuwasz jego jedną dłoń pod bieliznę, a drugą dłoń kierujesz np. do swych ust. Ssiesz jego palce, kiedy on pieści twoje intymne części ciała.

Wiesz, że za chwilę rozbierze cię do naga – ty robisz to na kilkanaście sekund przed nim, nie zezwalając przejąć mu inicjatywy.

Za chwilę to on się rozbierze – ty robisz to za niego i tym razem ty go rozbierasz.

Za chwilę obróci cię bądź weźmie na ręce i zaniesie do sypialni, ubiegasz go i albo się odwracasz, albo bierzesz go za rękę i prowadzisz do sypialni.

1. Będąc w sypialni położyłby cię, tym razem zrób to sama, zanim on zdarzy zareagować.
2. Jeśli zostajecie stojąc, to ty pierwsza obróć się do niego plecami.
3. Za chwile trzymając w dłoni swój członek wprowadziłby go do twego wnętrza, wyprzedź go zanim on to zrobi i tym razem to ty sama wprowadź jego członek do swojej pochwy.

Kochając się z mężczyzną, ten za chwilę obejmie swymi dłońmi twoje piersi - wyprzedź go i tym razem to ty weź jego dłonie i przyłóż je do swoich piersi – pozwól mu je pieścić tak jak robił to dotychczas.

Jeśli do tej pory to on sugerował zmianę pozycji, tym razem, zanim on ci to powie, ty zaproponuj mówiąc na przykład: „usiądź na fotelu”, po czym usiądź na nim tyłem i kochaj się z nim w tej pozycji będąc zwrócona do niego plecami.

I tutaj podobnie: przewiduj to, co on może zrobić za chwilę i zrób to pierwsza wyprzedzając go o kilkanaście sekund. Jeśli to on zazwyczaj mówił, w jakiej pozycji macie się kochać, teraz uprzedzaj go za każdym razem i to ty zmieniaj pozycje na chwile zanim on to zaproponuje.

Technika zegara śpieszącego się o kilkanaście sekund zobowiązuje cię do aktywności, a jak być może się domyślasz, wielu mężczyzn nie cierpi biernej postawy swojej kochanki. Zdecydowana większość mężczyzn chciałaby, by to kobieta przejęła inicjatywę, by to ona tym razem jemu mówiła, co on ma robić.

W tym pomoże ci technika „zegara śpieszącego się o kilkanaście sekund”.

Mężczyzna od A do Z, by wiedzieć jak uwieść go w łóżku.

Piotr Mart

Related posts:

1. Jak zbliżyć się do Męskiego Ideału Kochanki Doskonałej? Część I.
2. Proces budowania męskiego ego /fragment książki Tajemnice męskiego umysłu/
3. Jak wychować sobie męża potwora?

„Kiedy kobieta jest jak zegar późniący się o minutę”.

Ta technika, z którą za chwilę się zapoznasz pomoże tobie zyskać w oczach mężczyzny miano kochanki potrafiącej czytać w jego myślach.

Dzięki tej technice zbliżysz się do męskiego ideału - Kochanki Doskonałej. Co więcej zobaczysz, że ta technika nie nastręcza większych problemów z jej wykonaniem, a jest niezwykle skuteczna w dostarczaniu erotycznych wrażeń mężczyźnie.

Dzięki tej technice już nigdy nie zabraknie ci pomysłów na rozpalenie twojego mężczyzny w łóżku i już nigdy nie będziesz osobą jedynie biernie przyjmującą jego inicjatywę.

Zatem, wyobraź sobie, że jesteś jak zegar późniący się o kilkanaście sekund do zegara głównego, którym to jest właśnie mężczyzna. Maksymalne opóźnienie to jedna minuta.

Na czym polega ta technika? Otóż wykonujesz niemalże dokładnie to samo, co mężczyzna, jednak z opóźnieniem kilkunastosekundowym.

Wyobraź sobie, że mężczyzna zaczyna cię delikatnie całować. ty przyjmujesz jego pocałunki, a po kilkunastu sekundach (do minuty) zaczynasz sama go całować. Przejmujesz tym inicjatywę. Kiedy on głaszcze cię po plecach, ty po kilkunastu sekundach robisz dokładnie to samo. Kiedy dotyka twojej głowy i włosów, odczekujesz kilkanaście sekund i robisz dokładnie to samo.

Wtedy on ściąga twoja bluzkę, a ty dublujesz jego zachowanie odpinając jego koszulę. Kiedy napiera swoim łonem na twoje, po upływie minuty zmieniasz wasze ustawienie i teraz to ty ocierasz się swoim łonem o jego.

1. Kiedy mężczyzna dotyka twoje pośladki, ty po upływie kilkunastu sekund, przejmujesz inicjatywę i albo sama dotykasz jego pośladki, albo zarzucasz udo na jego nogę.
2. Kiedy mężczyzna pieści dłońmi twoje piersi, ty po upływie czasu, który sama sobie ustalasz, zaczynasz pieścić jego tors energicznymi ruchami (mężczyzna potrzebuje zdecydowanie energiczniejszej stymulacji jak kobieta).
3. Kiedy leżysz na plecach, a on pieści ustami i językiem twoje piersi i sutki, wtedy po upływie załóżmy minuty (tutaj możesz także pozwolić sobie na dłuższe pieszczoty z jego strony), zmieniasz pozycję i teraz to ty pieścisz jego sutki swoimi ustami i językiem.
4. Kiedy jego dłoń wędruje w kierunku twoich intymnych części ciała, ty po upływie kilkunastu sekund unosisz udo i pocierasz jego krocze.
5. Kiedy mężczyzna przechodzi do pchnięć, ty po kilkunastu sekundach, robisz niemalże to samo: chwytasz jego pośladki i próbujesz energicznymi ruchami bioder jeszcze bardziej nadziać się na jego członek.
6. Kiedy mężczyzna kochając się z tobą przyjmuje pozycję, w której to on jest na górze, ty następnie zmieniasz pozycję i tym razem to ty jesteś na górze.
7. Kiedy on wchodząc w ciebie unosi w górę twoje nogi zapewniając ci głęboką penetrację, za minutę (tutaj to już ty decydujesz ile czasu ma upłynąć) sama zaplatasz nogi na około jego pasa dostarczając samej sobie głębokiej penetracji jego penisa.
8. Kiedy mężczyzna obdarza cię komplementami, ty za chwilę robisz to samo i wypowiadasz komplementy pod jego adresem. A gdy słyszysz odgłosy jego zadowolenia, Ty nie omieszkasz i jemu okazać swego zadowolenia (w zależności od możliwości) jękami rozkoszy.
9. Kiedy od mężczyzny otrzymujesz klapsa, za chwilę z uśmiechem na ustach możesz odwzajemnić mu ten rodzaj pieszczoty.

Zawsze, kiedy stosujesz technikę « zegara późniącego się o kilkanaście sekund » nie tylko będziesz odgadywać jego potrzeby, które sam Ci właśnie przekazuje, ale też już nigdy nie zabraknie Ci pomysłów w łóżku, bo te dostarczy Ci sam mężczyzna.
Dzięki temu w jego oczach staniesz się kobietą bardziej namiętną, jak dotychczas.
Dzięki tej technice zbliżysz się do Męskiego Ideału Kochanki Doskonałej.

Wszystko z poradnika : Mężczyzna od A do Z, by wiedzieć jak uwieść mężczyznę w łóżku.

Piotr Mart

Related posts:

1. Jak zbliżyć się do Męskiego Ideału Kochanki Doskonałej? Część II.
2. Proces budowania męskiego ego /fragment książki Tajemnice męskiego umysłu/
3. Instrukcja Obsługi Faceta z dożywotnią gwarancją

Grzech pierwszy: niewdzięczność i brak skromności

Są kobiety, które zaproszone do restauracji, czują się jakby wszystko im się należało. Skromność, nie leży w ich naturze. A gdy przychodzi do płacenia rachunku, te wychodzą uznając, to że mężczyzna płaci, jako coś nadzwyczaj oczywistego.

Kobieta skromna i wdzięczna, nigdy nie postępuje w ten sposób. Kobieta taka, najpierw zaproponuje mężczyźnie, że zapłaci za siebie, a gdy mężczyzna odpowie „Ależ nie ma mowy, by kobieta przy mnie płaciła”, okaże mu wdzięczność, za ten gest.

Kobieta niewdzięczna, gdy mężczyzna zaprasza, ją do kina, po seansie mówi do mężczyzny „spodziewałam się, że film będzie lepszy”.
Kobieta, która okazuje wdzięczność, nigdy nie powie czegoś podobnego i podziękuje mężczyźnie za miły wieczór i miłe towarzystwo.

Kobieta niewdzięczna, gdy zwiąże się na stale z mężczyzną, szybko się przekona, że mężczyzna przestaje zapraszać ją do restauracji, kina, a nawet na zwykły spacer, a wieczory woli spędzać z kumplami zamiast w jej towarzystwie.

Kobieta skromna i wdzięczna przekona się, ze mężczyzna dla jej wdzięczności stara się przez całe życie i zawsze znajduje energię i motywację, by sprawić jej przyjemność, tak, by w zamian usłyszeć temu podobne słowa: „Dziękuję ci kochanie, jesteś najwspanialszym mężczyzną na świecie!”

To nie dlatego mężczyzna wręcza Ci kwiaty, by w efekcie usłyszeć: „Jakie ładne, ale nie trzeba było!”. Mężczyzna chce wtedy usłyszeć słowa uznania, zachwytu i wdzięczności dla jego gestu.

Niniejszy fragment pochodzi z książki Tajemnice Męskiego Umysłu. Poznaj tutaj wszystkie grzechy, jakie popełnia kobieta obcując z mężczyzną.

Piotr Mart
autor „Tajemnice Męskiego Umysłu” i „Mężczyzna od A do Z”

Related posts:

1. Proces budowania męskiego ego /fragment książki Tajemnice męskiego umysłu/
2. Jak zrozumieć faceta? Jak myśli mężczyzna?
3. Jak zbliżyć się do Męskiego Ideału Kochanki Doskonałej? Część I.

Czy zdarzyło Ci się, że przyniosłaś do domu kupiony przedmiot, może sprzęt AGD, rozpakowałaś go, i bez zajrzenia do instrukcji zaczęłaś wciskać kolejne przyciski? Niektóre przyciski były Ci znane i zrozumiałe, inne przeciwnie – nie miałaś pojęcia do czego służą.

Wszystko działało niby normalnie, tylko że nie tak jak w poprzednim modelu.

Zaczęłaś się irytować, że nie jest tak samo, że jest o niebo trudniej, a często dochodziłaś do wniosku, że nowo kupiony sprzęt ma jakąś wadę, bo przecież wciskasz, a nie działa?
W końcu, zupełnie zirytowana, ba… często wściekła, sięgasz do instrukcji obsługi tego urządzenia i gdy zaczynasz czytać nagle wszystko staje się łatwe. Naciskasz przycisk A i dzieje się określona rzecz, tak jak napisane jest w instrukcji. Wciskasz przycisk B i znowu, zero zaskoczenia – wszystko tak jak napisane: zrozumiale, przewidywalne, zaskakująco prosto!

Instrukcja obsługi faceta

Widzisz z mężczyzną jest zupełnie tak samo. Nie ważne jaki model kupisz - nie obawiaj się, na rynku nie ma aż tak wielu modeli. Mężczyźni nadal żyją w czasach republiki ludowej (PRL) i właściwie zdecydowana część mężczyzn jest jak stara, doskonale wszystkim znana „Frania”. Tak wiec, gdy poznasz instrukcję obsługi tego modelu, to tak, jakbyś poznała istotę działania każdego urządzenia (czytaj mężczyzny).

Nie! Mężczyzna nie jest urządzeniem popsutym od dnia zakupu (owszem to się zdarza, ale bardzo rzadko). Ba, większość ma długoletnią gwarancję, a wielu nawet gwarancję dożywotnią. Co prawda część mężczyzn, nosi metkę: „Made in China”, ale to nie musi od razu o czymś świadczyć. Zresztą statystycznie co czwarty mężczyzna to i tak Chińczyk ;). Nie ważne jakiego pochodzenia jest Twój model, w jakim języku jest instrukcja, ważne, że jest, i że działa tak jak jest napisane. Jedyne co musisz zrobić, moja droga kursantko to: ZAJRZEĆ DO INSTRUKCJI!

To właśnie chciałby Ci powiedzieć Twój mężczyzna: „Na miłość boską, kobieto, zajrzyj do instrukcji!”

Mężczyzna jest właściwie tak prosty, jak budowa cepa. Ale i tutaj trzeba wiedzieć, którym końcem należy uderzać, by działało i co najważniejsze, by się nie męczyć! Wystarczy, że złapiesz za nie ten koniec cepa co potrzeba, a nie dość że będzie cholernie (przepraszam za wyrażenie) trudno, to i jeszcze możesz dłuższym końcem dostać po głowie, gdy weźmiesz nie taki zamach, jak zamierzałaś.

Musisz wiedzieć, że każde zachowanie mężczyzny z czegoś wynika.

Naciskając na jeden guzik otrzymasz taką reakcję, a naciskając na inny zupełnie inną. Zawsze otrzymasz tą samą reakcję, gdy naciskasz na ten sam guzik. (Tutaj liczy się także kolejność wciskania guzików). Kiedy znasz instrukcję, wszystko staje się zrozumiałe. Kiedy znasz instrukcję obsługi mężczyzny, nie tylko wszystko staje się łatwe i zrozumiałe, ale i nie musisz naciskać „na oślep”. Nie marnujesz czasu na dociekania, na nerwy, na domysły… Po prostu wciskasz i działa bez zarzutu!

Facet jest jak… lodówka, a kobieta jak… opiekacz

Co to oznacza? Otóż oznacza to tyle, że gdy masz do czynienia z lodówką, to nie możesz używać instrukcji od opiekacza. A niestety większość kobiet tak właśnie postępuje. Kobieta otwiera lodówkę, wkłada dwie kromki chleba, otwiera za minutę i dziwi się, że kromka chleba jest zimna! Facet to nie opiekacz – ZMIEŃ INSTRUKCJĘ! – to pragnie Ci przekazać mężczyzna. Mężczyzna nigdy nie będzie opiekaczem - nie irytuj się z tego powodu! Używaj mężczyzny jak używa się lodówki i nie zarzucaj mu, że nie umie opiekać chleba!

Pamiętaj, że każde z Was spełnia odrębne funkcje w związku (czytaj gospodarstwie domowym). Razem się uzupełniacie i tworzycie dwa niezbędne ogniwa. Jesteście oboje potrzebni! Nie staraj się zrobić z mężczyzny „wszechstronnego kombajnu” bo praktyka pokazuje, że jak coś jest „do wszystkiego” to często jest i „do niczego”.

Przejdźmy do konkretów…

Widzisz, chciałbym, byś przez moment o swojej lodówce pomyślała jak o istocie ludzkiej. Tak, niech posiada cechy i ludzkie: spersonifikujmy* (cokolwiek to znaczy) Twój model lodówki. Niech nazywa się, dajmy na to: „Franek”. Widzisz, zanim Twój Franek, stal się Frankiem… Ale pozwól, że tutaj zacytuje Ci fragment mojej książki:

Dawno temu, zanim Bóg stworzył kobietę i mężczyznę, stworzył najpierw jedną istotę. Istota ta posiadała cechy i męskie, i kobiece, i w zakresie reprodukcji była samowystarczalna. Wtedy Bóg pomyślał, że jest to mało ciekawe, że stać go na więcej… Na wiele więcej…
I stworzył kobietę. Oczywiście żartuję. Wtedy Bóg postanowił rozdzielić istotę, którą stworzył i tak powstali kobieta, i mężczyzna.
Z lewej części tej istoty kobieta dostała serce i lewą półkulę mózgową,
a z prawej części mężczyzna dostał… — pewnie pomyślisz, że rozum?

Tutaj przypomina mi się dowcip jak mały Jaś pyta swoją mamę z zaciekawieniem, wskazując na swojego siusiaka:

— Mamo, czy to jest mój mózg?
Na to mama:
— Nie, Jasiu… Jeszcze nie!

Nie wiem, czy każdy mężczyzna otrzymał rozum — faktem jest, że każdy otrzymał prawą półkulę mózgową do własnej dyspozycji. Od tamtego czasu obie połówki, które Bóg stworzył, próbują się odnaleźć i na wieki połączyć. Dużej części się to udaje. Inna część, nawet po połączeniu, nie rozumie różnic, jakie je dzielą. (fragment zaczerpnięty z książki „Mężczyzna od A do Z”)

Rozumiesz? Zasadnicza różnica pomiędzy Tobą a Twoim facetem tkwi w mózgu. To mózg stanowi o tym, że mężczyzna jest różny od kobiety. To mózg sprawia, że facet jest jak lodówka (zimny w środku, a ciepły na zewnątrz), a kobieta jak opiekacz (ciepła w środku, ale chłodna na zewnątrz).

Lewa półkula mózgowa, ta kobieca odpowiada za zupełnie inne funkcje i zmysły, jak prawa - męska. Lewa (kobieca) półkula mózgowa to przede wszystkim słowa, logika i cztery najważniejsze zmysły: dotyk, smak, węch i słuch. Prawa półkula mózgowa (męska) odpowiedzialna jest za wzrok, wyobraźnię, postrzeganie obrazami i emocje. To dlatego mówi się, że mężczyzna jest „wzrokowcem”, a kobieta „uczuciowcem” – odpowiedzialność za to ponosi mózg.

A oto zasadnicze różnice pomiędzy mężczyzną a kobietą – różnice wynikające z aktywniejszych półkul mózgowych:

1. · Kobieta kieruje się wszystkimi zmysłami, oprócz wzroku. Mężczyzna kieruje się głównie wzrokiem.
2. · Kobieta zorientowana jest na uczucia (zmysły), mężczyzna zorientowany jest na ego (obraz).
3. · Kobieta jest „uczuciowa” (uczucia to zmysły, a odczuwamy zmysłami - lewa półkula odpowiada za większość zmysłów z wyjątkiem wzroku), mężczyzna jest wrażliwy. (prawa półkula odpowiedzialna jest za emocje).
4. · By wywołać stan podniecenia u kobiety należy wpływać na jej zmysły: dotyku, smaku, zapachu i słuchu, a by podniecić mężczyznę należy wpływać na jego zmysł wzroku.
5. · Kobieta jest racjonalna (lewa półkula), mężczyzna jest praktyczny (prawa półkula).
6. · Kobieta jest „uporządkowana” (lewa półkula), mężczyzna jest „bałaganiarzem” (prawa półkula).
7. · Kobieta jest jak radio (lewa werbalna półkula), mężczyzna jest jak niemy film (prawa półkula, wizualna).
8. · Kobieta lubi rozmawiać (lewa półkula), mężczyzna nie umie rozmawiać (prawa półkula).
9. · Kobieta o swoich emocjach mówi (lewa półkula mózgowa), mężczyzna je tylko przeżywa (bądź ostatecznie okazuje - prawa półkula).
10. · Kobieta jest silna psychicznie (lewa półkula, racjonalna), mężczyzna jest słaby psychicznie (prawa półkula, emocjonalna).

To są te podstawowe różnice pomiędzy Tobą a mężczyzną. Więcej o różnicach pomiędzy kobietą a mężczyzną możesz przeczytać w książce „Mężczyzna od A do Z”

Piotr Mart

Related posts:

1. 7 grzechów głównych kobiety – grzech pierwszy
2. Jak zbliżyć się do Męskiego Ideału Kochanki Doskonałej? Część I.
3. Jak zrozumieć faceta? Jak myśli mężczyzna?

Mam teraz dla Ciebie ćwiczenie, wymień w punktach, co daje Ci praca:

1.
2.
3.
4.
5.
…
…
…
Mam nadzieję że nie napisałeś w ten sposób?

1.pieniądze
2.pieniądze
3.pieniądze
4.pieniądze
5.pieniądze
…
…
…

Myślisz, że nie ma niczego, poza pieniędzmi, co może Cię cieszyć w pracy?

Istnieją jeszcze inne czynniki, które muszą zostać spełnione, żebyś był zadowolony z pracy i sprawią, że nie będziesz jej więźniem a będziesz się cieszył, że pracujesz.

Jeśli myślisz, że rzeczywiście nie ma nic więcej…czytaj dalej

Chcesz być zadowolony ze swojego życia i z pracy, każdy chce i każdy ma do tego prawo.

Czy nie możesz być zadowolony z pracy?
Czy nie możesz pracować z fajnymi ludźmi?
Czy nie możesz jednocześnie cieszyć się z tego?
Ktoś Ci powiedział kiedyś że nie możesz?

Może słyszałeś kiedyś takie stwierdzenie

“Do pracy nie chodzi się dla przyjemności, do pracy chodzi się ciężko pracować, harówka nic więcej, a pieniędzy jak nie było widać, tak nie widać do tej pory.”

Rzeczywiście jak chcesz się rozchorować, postępuj w ten sposób, nikt Ci nie broni.

Nikt Ci nie zakazuje stresować się, chodzić ciągle sfrustrowanym, przygnębionym…nikt.

Nie masz wyboru?…bo bezrobocie, kryzys…zastąpią mnie kimś innym…wszędzie mało płacą.

Wygodna wymówka!

Oburzysz się? Jak to wymówka, tak się dzieje, to nie tylko moja opinia!

Moja odpowiedź jest taka:

Sam się ograniczasz, sam sobie nadajesz taki kierunek…kryzys, bezrobocie…nic się nie da…do niczego się nie nadaję.

Tak o sobie myślisz…przestań to robić i zabierz się do roboty.

Ludzie wokół Ciebie powiedzieli Ci, pracuj ciężko, nie masz wyboru, ale nie wspomnieli pracuj mądrze, planuj, wyznacz sobie cele, te mniejsze, te większe i na końcu ten główny cel, który chcesz osiągnąć.

Bądź wytrwały pracuj, aż go osiągniesz.
Będąc w szkole, na studiach, zdawałeś sobie sprawę, że za jakiś czas będzie trzeba wziąć się za pracę i co robisz?

Znajdujesz pasję…ustalasz cel…systematycznie go realizujesz? Czy wręcz przeciwnie…balujesz cały czas na studiach, bo przecież jeszcze kilka chwil wolności zostało. Po studiach będziesz myślał co dalej?

Przyjdzie czas kiedy skończysz studia, nie będziesz miał żadnego doświadczenia zawodowego,  i co dalej?

I dalej nie wiesz co robić…wolność się skończyła, nastała harówka na życie…

Nie musi tak być!

Możesz postępować w taki sposób żeby żyć inaczej…żyć lepiej i nie harować.

Dam Ci przykład w jaki sposób wybierasz pracę:

Gdyby zaistniała taka sytuacja rodzice przyprowadzają do domu i  przedstawiają Ci kobietę/mężczyznę którego/której nie znasz i mówią, masz się poślubić tę kobietę/mężczyznę. Będziemy Ci płacić co miesiąc pensję, za to, że spędzisz całe życie z tym kimś!

Pomyślisz: “To jakiś żart! Absurd!Nigdy nie zgodziłbym się na coś takiego! Przecież ta kobieta/mężczyzna nawet mi się nie podoba! Nie ma mowy!”

Dlaczego robisz dokładnie to samo jeśli chodzi o pracę!  Wiążesz się z praca. której nie jesteś pewien, tylko za miesięczną pensję.

Pomyśl o tym.

A TERAZ PRZECZYTAJ KSIĄŻKĘ “DOBRY START” , Z KTÓREJ DOWIESZ SIĘ JAK EFEKTYWNIE ZAPLANOWAĆ SWOJĄ PRZYSZŁOŚĆ, ABY OSIĄGNĄĆ SUKCES!

Gabriela Abratowicz
8hours.pl

Related posts:

1. Straciłeś pracę? I co z tego?!
2. Zanim rzucisz pracę, Robert Kiyosaki - jak stworzyć dobrze prosperujący biznes?
3. Jak skończyć z odwlekaniem? Jak być bardziej efektywnym i porzucić wszelkie wymówki?

My, idąc przez życie, najczęściej gromadzimy. Nauczyliśmy się niczego nie wyrzucać i niczego nie pozbywać. Bez piwnic i strychów, w których upychamy tysiące rzeczy, większości z nas trudno byłoby sobie poradzić.

Biurka tysięcy osób zawalone są tysiącami papierów i dokumentów, które nigdy nie będą im potrzebne. Wiele osób ma kalendarze przepełnione do granic możliwości przez wydarzenia, które nic nie wnoszą do ich życia.

Czy to taka odkrywcza zasada: skupić się na jednej rzeczy, przestać łapać pięć srok za ogon, robić jedno, ale dobrze?

Oczywiście, że nie. Każdy ją zna. Nie ma chyba nikogo na ziemi, kto by słyszał o niej po raz pierwszy.

Dlaczego jednak jest to takie trudne? Dlaczego ciągle tak wielu z nas rozdrabnia się na tysiące rzeczy i skazuje się na brak sukcesów. Dlaczego zamiast zrealizować jedno marzenie, wymyślamy następne i następne?

Myślę, że głównym powodem jest nasza jednostronność. Taoiści mówią, że istnieją dwa kluczowe pierwiastki: jang i jin. Pierwszy jest silny, aktywny, dominujący, kontrolujący, jasny i słoneczny. Drugi jest uległy, słaby i ciemny.

Obydwa przeplatają się. Jest słońce, jest także i cień. Jest dzień i noc, jest ciemno i zimno. Aktywne, twórcze życie wymaga obydwu tych pierwiastków.
Trzeba umieć iść do przodu i gromadzić, ale trzeba umieć także być pasywnym, poddawać się i odpuszczać sobie. Gdy podchodzimy do sztuki koncentracji jako do umiejętności typu jang, nigdy się jej nie nauczymy.
Staramy się być bardziej skupieni poprzez większą aktywność i wywieranie większego nacisku. Tak jakbyśmy chcieli wprowadzić porządek do strasznie zagraconego mieszkania. Przestawiamy, segregujemy, wymyślamy nowe ułożenia, ale ciągle nam nie wychodzi. To niemożliwe. Najpierw musimy wyrzucić stare graty. Porządek i klarowność pojawi się tam, gdzie jest puste miejsce. Koncentracja jest umiejętnością typu jin. To umiejętność puszczania, rezygnacji, poddawania się, wyrzucania.

Ludzie, którzy są efektywni, potrafią świadomie lekceważyć pewne rzeczy. Pewna znana skrzypaczka, którą zapytano o to, na czym polega tajemnica jej sukcesu, odpowiedziała: „zaplanowanie lekceważenie”. Następnie wyjaśniła:

Gdy chodziłam do szkoły, mój czas zajmowało wiele rzeczy. Po śniadaniu wracałam do swojego pokoju, ścieliłam łóżko, zamiatałam podłogę, porządkowałam przedmioty i wykonywałam wiele innych czynności, które przychodziły mi do głowy. Następnie w pośpiechu brałam się do ćwiczeń gry na skrzypcach. Stwierdziłam, że nie robię postępów zgodnych z moimi oczekiwaniami. Odwróciłam więc priorytety. Zaczęłam świadomie lekceważyć wszystko, dopóki nie wypełniłam programu ćwiczeń. Myślę, że zawdzięczam swój sukces zaplanowanemu lekceważeniu.

Świadomość priorytetów jest ważna, ale nie załatwia sprawy. Na drodze umiejętności odpuszczenia stoi rozległość naszego ja.

Gdy szkoliłem kiedyś likwidatorów szkód komunikacyjnych, uczestnicy opowiadali mi o jednym z typów trudnych klientów. To ludzie uczuciowo powiązani ze swoimi samochodami.

Likwidator mówi: — Proszę pana, koszty naprawy tego samochodu kilkakrotnie przekraczają jego wartość, nie opłaca się go naprawiać.
— Ale ja chcę go naprawić!
— Damy panu takie odszkodowanie, że stać będzie pana na nowy, wygodniejszy samochód.
— Tu nie chodzi o pieniądze, jestem związany z tym samochodem, kochałem się w nim z żoną, woziłem nim swoje małe dzieci, byłem na wakacjach w Bułgarii… wie pani, ile wspomnień?

I człowiek dopłaca i jeździ starym, zdezelowanym samochodem. Świat czeka z nową ofertą: weź nowy, wygodny, taki, który się nie psuje, w którym Twojej rodzinie będzie wygodniej. A on: nie, ten samochód jest moją częścią.

Wyrzucić go to tak, jakby odciąć jakąś część siebie. Strasznie by to było smutne. Nie mogę tego zrobić. „Ja” tego człowieka rozlało się na samochód. Pusty przedmiot więzi dużą część jego wewnętrznej energii. Czy wspomnienia znikną, gdy pozbędziesz się samochodu? Czy „Ty”, to rzeczywiście przedmiot? Czy ubędzie Ciebie, gdy odpuścisz sobie tysiące rzeczy, jakie Cię otaczają?

Dokładnie tak samo jak z przedmiotami, jest z naszymi marzeniami. Wydaje się nam , że możemy mieć coraz to nowe rzeczy, z niczego nie rezygnując. Niczego nie zmieniając i nie zostawiając za sobą. Marzymy o wielkim świecie, o nowych wspaniałych domach i samochodach, nie rozumiejąc, że witając się z nową rzeczą, musimy pożegnać się ze starą.

Jeżeli chcesz zacząć wreszcie realizować swoje marzenia, naucz się czegoś od koczownika. Naucz się wyrzucać stare rzeczy. Cały świat należy do Ciebie. Nie trzymaj się kurczowo tego małego fragmentu, który masz pod ręką.

Gdy otworzysz się na obfitość i bogactwo świata, nie będziesz musiał gromadzić starych rzeczy. Gdy otworzysz się na przyszłość, nie będziesz musiał żyć w przeszłości. Samochód tego człowieka był świadkiem wielu wspaniałych chwil. Ale ten nowy przecież też może być. Nie musisz wozić ze sobą przeszłości. Czy myślisz, że w Twoim życiu nie będzie już żadnych szczęśliwych chwil?

Paradoks gromadzenia polega na tym, że im bardziej kurczowo trzymasz coś w dłoni, tym więcej rzeczy jest poza nią. Jeżeli chcesz być naprawdę bogaty i mieć wiele, to nie możesz wszystkiego kurczowo się trzymać. Choćbyś nawet miał przeogromną piwnicę.

Często ludzie nie realizują swoich marzeń dlatego, że nie potrafią się pożegnać z tym, do czego przywykli. Ktoś np. buduje firmę, a gdy ta się rozrasta, nie potrafi zrobić kroku naprzód, bo zbytnio jest przyzwyczajony do starych ścian i starych metod działania. Zatrzymuje się i nie pozwala sobie na rozwój.

Albo pragnie zostać szefem, ale nie potrafi pożegnać się ze starymi relacjami z dotychczasowymi kolegami z pracy.
Albo pragnie zostać sławny i nie potrafi się pożegnać z dotychczasową anonimowością.
Albo pragnie zamieszkać w nowym domu z ogrodem, ale nie potrafi wyobrazić sobie przeprowadzki ze swojego mieszkania.

Niniejszy artykuł jest fragmentem ebooka “Efekt jo-jo w motywacji”, autorstwa Zbigniewa Ryżaka. Dowiedz się więcej o tej książce i ściągnij darmowy fragment

Related posts:

1. Dlaczego chodzisz do pracy?
2. Jak być szczęśliwą kobietą w związku, małżeństwie czy w życiu? Jak stworzyć udany związek?
3. Wstąp do Akademii Sukcesu!

SUKCES! Jego magia wynika z przypisywania mu wielu znaczeń i mnogości wyzwalanych w nas uczuć. Pragniemy go; wiele poświęcamy, by go osiągnąć; cieszymy się, kiedy przychodzi i przykro nam, gdy go nie ma. Bywa, że zazdrościmy go innym lub udajemy, że nie zależy nam na pewnych osiągnięciach.

Nierzadko również boimy się sukcesu! Tak, tak… boimy. Oczywiście lęk ten jest nieświadomy, zaszyty głęboko w sposobie myślenia, odczuwania i postrzegania świata; ukryty w podświadomości.

Czyż nie zdarza się czasem, że pewne nieuświadamiane zachowania sabotują nasze dążenia do upragnionego celu? Ileż to razy wkładamy sporo wysiłku w realizację jakiegoś planu po to tylko, aby w decydującym momencie… zrezygnować.

Zapomnimy gdzieś zadzwonić, pójść. Gotowi jesteśmy nawet się rozchorować, byle nie stanąć twarzą w twarz z szansą na sukces. Rzadko robimy to z pełną świadomością, raczej właśnie „zapominamy”; „naprawdę nie mamy czasu” albo… siły.

Ileż to razy słyszałam, szczególnie od kobiet, że jakaś sprawa się przeciąga, że czegoś nie zrobiły, bo „naprawdę nie miały siły.” Wierzę. Wiem jednak, że jest jeszcze inna prawda, nawet nieznana bohaterkom tych opowieści – lęk.

Dlaczego boimy się sukcesu? Przyczyny są różne, a bywa, że u jednej osoby jest ich nawet kilka.

Otóż przyzwyczailiśmy się do pewnego sposobu życia i nawet gdy nie jest ono takie, jakiego pragniemy, jest znane, podczas gdy „kto wie, co przynieść może zmiana?”. Jej nie znamy i nikt nie może nam zagwarantować, że na pewno będzie lepiej. Nawet w teatrze nie ma pewności, że premiera będzie sukcesem… Mimo że było tyle prób, w tym – generalna. A życie? Je się przeżywa bez prób. Ryzyko jest jego stałym elementem. Trzeba je zatem oswoić.

Boimy się odpowiedzialności połączonej z nowym zawodem, stanowiskiem czy rolą społeczną, czyli mamy za mało wiary w siebie. Nie wierzymy, że podołamy, że nam się uda, a także nie bardzo chcemy angażować się w większą odpowiedzialność. Polubiliśmy już naszą wygodną pozycję.

Częściej, niżby się mogło wydawać, uważamy także, że nie zasługujemy na sukces. Powodowane jest to niskim poczuciem własnej wartości oraz wyniesionymi z domu przekonaniami. Jeśli nasi rodzice nie uważali siebie za ludzi sukcesu, bywa, że my sami nie dajemy sobie pozwolenia na odnoszenie sukcesów.

A prawdopodobieństwo, że rodzice nie myśleli o sobie jak o ludziach sukcesu, jest wielkie.

W Polsce jeszcze dziś rzadko tak o sobie myślimy. Sukces traktowany jest u nas wciąż jako coś wyjątkowego. Przywykliśmy uważać, że jest on dla wybranych, zaś przeciętni ludzie wiodą „normalne” życie, czyli szare i nieciekawe. Nie zdążyliśmy się przyzwyczaić, że sukces jest możliwy, jest dostępny. Nie umiemy go zauważać.

Ale to się zmienia i Ty sam możesz być nośnikiem tej zmiany.

Wszak każdy może osiągać sukcesy! To sukces jest normą. Mamy w sobie wszystko, czego potrzebujemy, aby realizować wszelkie pragnienia. Rzecz w tym, aby to w sobie odkryć i nauczyć się z tego korzystać.

Jak to zrobić?

Psychologią sukcesu i osiągnięć zajmuje się wielu ludzi. Napisano na ten temat dużo książek, przygotowano wiele kursów, seminariów i warsztatów. Coraz więcej ludzi ma świadomość, że odnoszenia sukcesów można się nauczyć. Ci, którzy uczestniczyli w takich seminariach, często zakładają potem KLUBY LUDZI SUKCESU. W klubach tych pod dyskretnym kierownictwem osób o krok bardziej wtajemniczonych, a także na własną rękę (w zgodzie z instrukcją!) ćwiczą to, czego się nauczyli.

Nam, Polakom, jest to szczególnie potrzebne, gdyż w czasach PRL-u przywykliśmy sądzić, że przejmowanie odpowiedzialności za własne życie na nic się nie zda, a marzenia i plany nie mają sensu, ponieważ ograniczenia narzucane przez warunki życia i tak nie pozwolą na ich realizację.

Sama działałam w taki sposób, zanim w Kanadzie nie poznałam koncepcji, którą tutaj się z Tobą dzielę.

Ustrój od dwudziestu lat jest inny, ale te wzory wciąż w wielu ludziach pokutują. Przenoszą je dalej rodzice, nauczyciele a i pełno ich ciągle w podświadomości zbiorowej Polaków.

Przyzwyczailiśmy się do życia w świadomości braku, wmawiano nam, że gdy jedni mają więcej, innym musi brakować. System ekonomiczny potwierdzał zresztą tę swoistą filozofię. Żyliśmy w ciągłej trosce o zaspokajanie naszych podstawowych potrzeb, martwiąc się o to, czy dla nas starczy… Wszystko, co mogliśmy robić, to dostosowywać się do okoliczności.

Opanowaliśmy tę sztukę znakomicie. Polak potrafi dostosować się do każdych warunków. To wielka zaleta i bardzo przydatna cecha.

W życiu nie chodzi jednak o dostosowywanie się, ale o kształtowanie go zgodnie z własnymi zdolnościami i pragnieniami!

Chociaż inna otacza nas dziś rzeczywistość, wciąż przeważnie dostosowujemy się do niej, i to w sposób, do jakiego przywykliśmy. Lata życia w określonych warunkach powodują, że podświadomie działamy w nowych sytuacjach zgodnie ze starą wiedzą o życiu. Chcemy wciąż korzystać ze starych map, podczas gdy wiadomo, że zmieniono nazwy tylu ulic… Nic dziwnego, że nie zawsze udaje nam się dotrzeć do celu.

Dziś zresztą także niektórzy politycy próbują utrzymać nas w tym stanie. Wmawiają nam niemoc i słabość. Osłabiają szerzonym uparcie negatywizmem, nazywając go realizmem… Nastawiają niechętnie do ludzi bogatych, spełnionych, do… ludzi sukcesu. Nie zachęcają do przejmowania pełnej odpowiedzialności za własne życie.

Wciąż część z nas żyje w PRL-u, a patrząc na życie tych, którzy uwierzyli w nowe możliwości, swoją codzienność oceniamy nawet gorzej niż tę z poprzedniego systemu. Dziś, niestety, mamy się do kogo porównać. Ale też „na szczęście”! Są bowiem dobre wzory, są przykłady, są możliwości i są sposoby dotarcia do nich. Trzeba się odważyć na ruch we właściwą stronę.

Zaczynamy od zmiany świadomości: trzeba sprawić sobie nowe mapy… i kupić kompas.

1. Zainteresujmy się naszym życiem.
2. Poznajmy prawa, zgodnie z którymi funkcjonuje i działa człowiek.
3. Nauczmy się programować swoją podświadomość.
4. Poznajmy zasady skutecznych zachowań w każdym środowisku.
5. Poznajmy siebie samych.
6. A nade wszystko: zacznijmy znowu marzyć.
7. Zacznijmy snuć plany dostosowane do naszych wewnętrznych, nie zewnętrznych, warunków.
8. Nauczmy się pokonywać lęki związane z wcielaniem planów w życie.

W ostatnich latach zainteresowanie psychologią i jej wykorzystaniem zwiększyło się w Polsce znacznie, świadczy o tym choćby niezwykła popularność literatury nastawionej na popularyzowanie tej wiedzy.

Jednak bardzo często książki te czytane są jak literatura fantastyczna… Ot, takie ciekawe rzeczy. Dobrze, jeśli budzą przynajmniej pozytywne uczucia, to zawsze jakiś zysk. Dobrze też, kiedy budzą negatywne… Zdarzyło mi się usłyszeć od bliskiej mi osoby, że moja „Droga do siebie” ją „denerwuje”, ponieważ „co chwila jest zła na siebie, że nie robi tego, czego naprawdę pragnie.” To też zysk… jeśli właściwie się do informacji, jaką niesie nam emocja, podejdzie.

Książki z dziedziny samorozwoju i psychologii sukcesu należy traktować jak podręczniki i w taki sam sposób z nich korzystać. Mało tego, powinny one stanowić preludium do spotkań z ludźmi, którzy je piszą – z nauczycielami sukcesu i pełnego życia, najlepiej na szkoleniach. Powinny być początkiem stałej nauki skutecznego działania.

Wszak, korzystając z wiedzy innych, uczymy się obcych języków, nowych zawodów, jazdy na nartach czy prowadzenia samochodu. Dlaczego nie mielibyśmy się nauczyć skutecznego działania i osiągania sukcesów?

W tej dziedzinie także są specjaliści, którzy potrafią pomóc. Tym bardziej, że nauka ta jest znacznie przyjemniejsza niż inne żmudne przyswajanie wiedzy. Towarzyszą jej pozytywne emocje i podwyższony poziom energii. Tymczasem masz mnie. Korzystaj.

ZADANIA

• Zapisz najważniejszą dla Ciebie myśl z przeczytanego tekstu.
• Co robisz w zakresie tego, na co wskazuje odpowiedź na pierwsze pytanie?
• Co myślą lub myśleli o sukcesie Twoi rodzice? Jakie podejście do tego zjawiska panuje w najbliższym Ci środowisku?
• Jeśli do końca nie rozumiesz jakiegoś słowa, sprawdź jego znaczenie. I działaj tak przez całą książkę.

Niniejszy artykuł jest fragmentem ebooka “Akademia Sukcesu”, którego autorką jest Iwona Majewska-Opiełka. Dowiedz się więcej o tej książce i ściągnij darmowy fragment

Related posts:

1. Prawa sukcesu niezmienne od wieków
2. Napoleon Hill - Prawa Sukcesu
3. Jak takie same zasady działania, którymi kierują się bogacze, mogą pozwolić ci do nich dołączyć?