Zmotywuj siebie

Dlaczego chcesz się danego materiału nauczyć?
Co chcesz przez to osiągnąć? Jeśli nie wiesz dla czego chcesz się czegoś nauczyć, motywacja będzie zbyt słaba a rezultaty marne.
Napisz chociaż 10 powodów, dla których chcesz się czegoś nauczyć.

Ustal cel

W. Clement Stone powiedział kiedyś „Cokolwiek umysł człowieka może wymyślić, jest w stanie to osiągnąć.”
Osiąganie celów jest zdumiewającym fenomenem, który pozwala spełniać nawet największe marzenia!
Pamiętaj, aby do każdego przedmiotu/bloku informacji wyznaczyć cele.

Myśl pozytywnie

Nie ma sensu ustalać celu nauki, jeśli nie wierzysz w sukces.
Pamiętaj żeby zawsze wierzyć w swoje siły i możliwości, których pewnie jeszcze nie odkryłeś!

Organizacja

Dobra organizacja jest podstawą ergonomicznej pracy i wpływa na motywację.
Jeśli dobrze zorganizujesz swój czas i zrobisz wszystkie zaplanowane zadania, wolny czas będziesz mógł wykorzystać na przyjemności.
Z organizacją czasu jest jak z dzbankiem i wsypaniem do niego kamieni, piasku, żwiru i wody.
Gdy na początek wsypiesz piasek i żwir, kamienie się nie zmieszczą.
Natomiast gdy zaczniesz od wkładania kamieni, potem coraz mniejszych kamyków, żwirku, piasku i na koniec wody – wszystko ładnie się ułoży…

Możesz nauczyć się każdej umiejętności

W NLP funkcjonuje takie założenie, że jeśli jedna osoba potrafi coś robić, każdy może to zrobić.
Kluczem jest wyłonienie z czyjegoś postępowania/umiejętności strategii i zmodelowanie jej (przyswojenie).
Wykorzystaj to założenie, pamiętając że możesz nauczyć się skutecznych technik motywacyjnych, szybkiego czytania czy każdej innej umiejętności której pragniesz.

Przygotuj się do nauki

Pozytywne myślenie najczęściej nie wystarcza do skutecznego osiągania celów.
Jest to szczególnie ważne, jeśli jesteś osobą dorosłą, która prawdopodobnie ma mnóstwo czynników, które otaczając Ciebie, przeszkadzają w nauce.
Wprowadź do praktyki redukcję tych czynników, podczas gdy zasiadasz do nauki.
Postaraj się, aby nikt Tobie nie przeszkadzał (wyłącz telefon, komunikator itp), oraz przygotuj środowisko w którym się uczysz (porządek na biurku, rozpraszające plakaty, telewizor, etc.).

Ograniczenia

Wielu ludzi potrzebuje struktury w swoim życiu. Nadmierna wolność jest czasami straszna, jak chaos.
Dając sobie pewne ograniczenia, np. limity czasowe do osiągnięcia pewnych rzeczy, nauczenia się czegoś, wyznaczanie godzin pracy/nauki, ograniczanie ilości narzędzi/programów komputerowych do pracy (w imię zasady KISS, czyli upraszczania), stosowanie zasady Pareto – dzięki temu często osiągniesz więcej w mniejszej jednostce czasu!

Wzbudzenie silnej motywacji

Pomyśl o dwóch sytuacjach. Pierwsza (1), to zadanie jakie masz wykonać (np. materiał do nauki).
Druga (2), to sytuacja kiedy czułeś się mocno zmotywowany do wykonania czegoś.

Przywołaj tą drugą.

• Przypomnij sobie dokładnie jak się wtedy czułeś, co widziałeś, co słyszałeś…

• Zwróć uwagę na szczegóły obrazu (tzw. submodalności, czyli kolory, kontrast, odległość, wymiar, głębokość, ruch/brak ruchu itd.).

Wypisz wszystko na kartce.

• Następnie pomyśl zadaniu do wykonania. Również wypisz wszystkie szczegóły obrazu, dźwięki, odczucia.

• Teraz nadaj submodalności przypomnianej sytuacji (2) obrazowi pierwszemu.

• Sprawdź jak zmieniła się motywacja, nastawienie do wykonania zadania.

Przeczytaj książkę,pt.”Efektywna nauka” a nauczysz się wykorzystywac możliwości swojego umysłu do szybkiej i efektywnej nauki.

MARCIN KIJAK

Related posts:

1. Mapy myśli czyli skuteczne notowanie, oszczędność czasu i szybka nauka
2. Motywacja, jako kluczowy element osiągnięcia wyznaczonych celów, ale jak sprawić aby mi się chciało tak jak mi się nie chce?
3. Właściwa motywacja pracownika.

W szkole torturuje się uczniów lekturami, które ich nie interesują, zabijając tym samym już na starcie przyjemność płynącą z czytania (dziwisz się potem, że większość Polaków w ogóle nie czyta książek?).

Zabija się również przyjemność nauki wtłaczając w umysły uczniów milion niepotrzebnych do niczego informacji, które oczywiście trzeba umieć “na jutro, na pamięć”.

…stułbia płowa, chełbia modra…bitwy potopu szwedzkiego…węglowodory alifatyczne…przemiany izobaryczne i izotermiczne…jeziora Afryki…

Tego wszystkiego uczono mnie zanim jeszcze zdałem maturę.
Rzeczywiście, “świetnie” to wszystko pamiętam i “wykorzystuję” tę wiedzę codziennie… Ty pewnie też.

Trudno się dziwić, że potem ktoś, komu proponuję przeczytanie świetnej książki wykrzywia się i mówi, że on już książek czytać nie będzie.
W życiu.

Nic dziwnego, że ludzie nie chcą się dodatkowo, samodzielnie uczyć i doskonalić skoro nauka kojarzy im się z bezsensownym wkuwaniem.

Nic dziwnego, że ludzie nie chcą próbować nowych rzeczy, jeśli przez lata karano ich za popełnianie błędów (masz 8 złych odpowiedzi na 10 pytań! pała!!!).

Nic dziwnego, że ludzie winią rząd i gospodarkę za własną biedę, gdy za branie odpowiedzialności za siebie groziła kara (to on porysował cyrklem ławkę! to nie ja!).

Nic dziwnego, że ludzie zwlekają z rozpoczęciem działania aż wszystkie okoliczności będą idealne, jeśli przez lata nagradzano ich za perfekcjonizm.

Nic dziwnego, że ludzie kłamią, jeśli przez lata karano ich za mówienie prawdy.

Nic dziwnego, że ludzie boją się pytać, jeśli nauczyciel zamiast odpowiedzi mówił: widzisz – nie słuchałeś! Albo: głupie pytanie!

Nic dziwnego, że ludzie wierzą, że bogaci to wyzyskiwacze i oszuści, jeśli tak właśnie racjonalizowali sobie własną nieporadność ich rodzice...

Ok. Dość.

Teraz już zdajesz sobie sprawę z tego, że nasze fantastyczne mózgi potrzebują innego, lepszego “oprogramowania”.

Wiesz również, że to wadliwe oprogramowanie, które ma na pudełku napis “PRZECIĘTNOŚĆ” instalowano w nas bardzo długo i tak naprawdę zajmie trochę czasu, by pozbyć się wszystkich zainfekowanych nim “plików”, czyli naszych przekonań, szablonów myślenia i działania.

Jak z przeciętności przeprogramować się na wielkość?
Na życie pełnią życia, spełnianie wielkich marzeń, wykorzystywanie swojego potencjału?

Trzeba…

• Obudzić kreatywność.

• Rozpalić ponownie ciekawość świata.

• Zbudować wiarę we własne siły.

• Rozkochać się w czytaniu dobrych książek.

• Polubić popełnianie błędów i wyciąganie z nich wniosków.

• Wziąć pełną odpowiedzialność za swoje szczęście i swój sukces.

• Odważnie pytać i prosić.

• Polubić szczęśliwych i bogatych, i się na nich wzorować.

Ta lista też mogłaby ciągnąć się bez końca.

Mamy więc dużo pracy… Pracy nad sobą.

Przeprogramowywania.

Jednak obietnica przyszłości na jaką zasługujemy i wizja przeżycia naprawdę wspaniałego życia, sprawiają, że bardzo chcemy się przeprogramować.
Bycie naprawdę szczęśliwą osobą i wykorzystanie własnego potencjału są tego warte.

Jestem tu z Tobą, by było Ci łatwiej na tej drodze.

“ZBURZĘ TEN MUR!”"-to pozycja,która pomoże Ci w zmianie swoich destrukcyjnych i ograniczajacych nawyków myślowych i uwolni tkwiącego w Tobie olbrzyma!

SEBASTIAN SCHABOWSKI

Related posts:

1. Wstąp do Akademii Sukcesu!
2. Dlaczego chodzisz do pracy?

Jeżeli interesujesz się NLP i wywieraniem wpływu to zapewne wiesz, że istnieje mnóstwo przeróżnych technik służących do tego, aby skutecznie osiągać swoje cele.

Czasem możesz się w tych technikach pogubić, zastanawiając się, co w danej chwili najlepiej zastosować.

Dlatego chcę przedstawić Ci ogólny model procesu skutecznej perswazji, który pozwoli spojrzeć na całą kwestię z lotu ptaka i uporządkować poszczególne czynności.

Krok 1 – Wyznaczenie celu

Najpierw musisz jak najlepiej określić to, co chcesz osiągnąć.
Znając swój cel będziesz wiedzieć do czego dążyć i nie pogubisz się w dalszych etapach.
Musisz także pamiętać o tym, aby Twój cel był korzystny również dla drugiej strony.

Krok 2 – Nawiązanie kontaktu

Kiedy już dojdzie do spotkania musisz zadbać o to, aby od razu wywrzeć pozytywne wrażenie na Twoim rozmówcy.
Do tego celu możesz zastosować przeróżne sposoby dopasowania i budowania rapportu.

Krok 3 – Określenie wartości i kryteriów

Po prawidłowym nawiązaniu kontaktu musisz zadać sobie i Twojemu rozmówcy pytanie “Co jest dla Ciebie ważne?”.
Znając wartości i kryteria Twojego rozmówcy będziesz wiedzieć jak pokierować dalszymi swoimi działaniami, aby były możliwie najbardziej skuteczne.

Krok 4 – Określenie metaprogramów

Wyróżnij charakterystyczne wzorce myślenia i zachowania Twojego rozmówcy.
Jeżeli będziesz wiedzieć w jaki sposób podejmuje on decyzje, będziesz w stanie skuteczniej zmotywować go do działania.

Krok 5 – Wykorzystanie technik perswazji

Teraz, kiedy wiesz już tak dużo o swoim rozmówcy i macie dobry kontakt, wystarczy wykorzystać szeroki wachlarz technik perswazji do tego, aby przekonać go, że najlepszym sposobem realizacji jego wartości i kryteriów zgodnie z jego metaprogramami jest wykonanie tego, co jest Twoim celem.

Poprawne wykonanie wszystkich etapów, zgodnie z ekologią i zasadą ‘win-win’, zapewni Ci długofalowy sukces.

Jeśli i Ty zapragnąłeś/aś  zostac mistrzem skutecznej perswazji książka” Ty tu rządzisz” jest w sam raz dla Ciebie!

DARIUSZ TRYBA

Related posts:

1. Codziennie tracisz przyjaciół
2. Czym jest świadome śnienie?
3. Perswazja, wywieranie wpływu, manipulacja

Korzystaj z każdej okazji, aby powiedzieć kilka słów na forum. Na początek niech to będzie grupa kilku, życzliwych znajomych.
Jak nabierzesz pewności siebie, zaczniesz mówić do większych grup, poczujesz, że trema jest coraz mniejsza.

Wiem co mówię. Od ponad 7 lat prowadzę prezentacje i szkolenia pracując dla jednego z wydawnictw oświatowych.
Na początku pracy stres mnie paraliżował. Teraz prowadzę około 100 prezentacji rocznie.
Przemawiam przed 100 osobowymi audytoriami i bardzo rzadko zdarza mi się uczucie paraliżującej tremy.

Oczywiście, zawsze pozostaje motywujące podekscytowanie, że zaraz wyjdę i będę mówić ale to jest… przyjemne!

Jeśli chcesz się doprowadzić do takiego stanu jak ja, mam dla Ciebie wskazówki. Powiem więcej: sam z nich korzystam!

Oto kilka(naście) rad dla początkujących mówców:

1. Dokładnie przygotuj, co masz powiedzieć. Szczególnie ważne są 3 pierwsze minuty prezentacji.
Wtedy publicznośc wyrabia sobie opinie na twój temat. Dobrze byłoby gdyby była ona pozytywna :)

2. Nie ucz się wystąpienia na pamięć.
Zapisz najważniejsze punkty na kartce i od czasu do czasu kontroluj czy powiedziałeś wszystko co chciałeś.
Używaj słów-wyzwalaczy, czyli takich, które symbolizują to co masz do powiedzenia.

3. Na wstępie uśmiechnij się do zebranych (łatwo powiedzieć!), przedstaw i powiedz o czym będziesz mówić, i ile czasu potrwa Twoja prezentacja. Ludzie lubią wiedzieć jaki jest plan akcji.

4. Załóż, że publiczność jest dobrze nastawiona do Ciebie i zaciekawiona tematem wystąpienia.
Badania pokazują, że 78 procent widzów życzy prowadzącemu jak najlepiej!. Pamiętaj o tym.

5. Na początku prezentacji powiedz wyraźnie Twój Główny Przekaz. To jedno, najważniejsze zdanie Twojej prezentacji. Coś, co chcesz przekazac słuchaczom. To zdanie mają wszyscy zapamiętać.

6. Utrzymuj kontakt wzrokowy z audytorium.
Gdy zauważysz, że ktoś się do Ciebie uśmiechnął lub potakuje głową z akceptacją, patrz na niego częściej.
To doda Ci pewności siebie.

7. W czasie mówienia nie chowaj się za stół albo mównicę i nie stój jak przybity w jednym miejscu.
Powinieneś chodzić po sali, z jednej strony na drugą. Podchodź do widzów (nie za blisko, max do 2 metrów).
Oczywiście Twoja mobilność zależy od wymiarów sali, w której przemawiasz.

8. Gdy zamierzasz powiedzieć coś szczególnie ważnego, zrób przed tym zdaniem 3-4 sekundową pauzę.
Wszyscy zainteresują się co się stało a Ty wtedy… wiesz o czym mówię :)

9. Gdy zbliżasz się do końca wystąpienia, powiedz to i podsumuj o czym mówiłeś.
Ludzie skoncentrują się i lepiej przyswoją zakończenie, w którym powtórzysz swój głowny przekaz

10. Powiedz ludziom czego od niech oczekujesz po prezentacji.
Co mają zrobić: zastanowić się nad tematem, podpisać petycję, kupić produkt? Oni muszą to wiedzieć.

11. Podziękuj za uwagę :)

12. Poproś o zadawanie pytań. Nie bój się tej części spotkania.
Jeśli ludzie o coś pytają to znaczy, że ich zainteresowałeś, zatem jest dobrze!

13. Nigdy nie mów widzom, że jesteś zdenerwowany. Zewnętrzne objawy Twojego stresu nie są tak widoczne jak sądzisz.

“NIE BOJĘ SIE MÓWIC!”-tu zgłębisz sztukę udanej  autoprezentacji ,dowiesz się jak opanowac tremę i  nauczysz się  porywac masy słuchaczy.

ROBERT WAŻYŃSKI

Related posts:

1. Jakie są Trzy Gwarantowane Sposoby, dzięki którym osiągniesz wolność finansową?
2. Prawa jakie są we wszechświecie dotyczą wszystkich, tylko jakie one dokładnie są i co dzięki nim można osiągnąć?
3. Jak poderwać dziewczynę – niedoceniana siła komplementów

Zamiast wstępu i naukowego tłumaczenia czym jest poczucie własnej wartości, proponuję Ci udzielenie sobie odpowiedzi na kilka poniższych pytań:

1. Jak reagujesz w momencie zawierania nowych kontaktów. Czy ta sytuacja budzi w Tobie onieśmielenie, wstyd lub wywołuje Twój lęk?

2. Czy ciągle zamartwiasz się co inne osoby myślą na Twój temat?

3. Czy chciałabyś/chciałbyś podjąć nowe wyzwanie, ale ogarnia Cie strach, ze sobie nie poradzisz i poniesiesz klęskę/porażkę?

4. Czy często przepraszasz i tłumaczysz się innym nawet z drobnych rzeczy?

5. Czy krytykujesz się na każdym kroku? (Coś źle powiedziałam/em, nie tak się ubrałam/em, mogłam/mogłem to zrobić lepiej, jestem taka/i beznadziejna/y…..)

To tylko część długiej listy pytań.
Ale, jeżeli odpowiedziałaś/eś pozytywnie na większość z nich z pewnością oznacza to, że cierpisz z powodu niskiego poczucia własnej wartości.

JAKIE MOGĄ BYC TEGO KONSEKWENCJE?

Ogromne.
Oznaczają one

• zmarnowane szanse życiowe,

• nieumiejętność wykorzystania swojego potencjału,

• zablokowanie Twojej spontaniczności,

• niemożliwość osiągnięcia takiego sukcesu w swoim życiu, na jaki naprawdę zasługujesz.

CO W TAKIM RAZIE MOŻESZ ZROBIC BY PODWYŻSZYC SWOJĄ SAMOOCENĘ?

Z pewnością jest to długotrwały proces i tak, jak stopniowo kształtowało się Twoje obniżone poczucie własnej wartości, tak tez stopniowo małymi kroczkami możesz je podnieś na wysoki poziom.

Proponuję zacząć od bardzo prostej rzeczy. Od obserwacji siebie i pojawiających się w Twojej głowie myśli na temat Ciebie.

Każdy z nas słyszy głosy w swojej głowie. Głos chwalący nas lub ganiący i krytykujący.
To, jak mówisz do siebie dzisiaj, jest często odbiciem tego, jak rodzice mówili do Ciebie jako dziecko.
Na przykład, kiedy nazywasz się idiotą/ką po zrobieniu czegoś w Twoim odczuciu niepoprawnego, jest bardzo prawdopodobne, ze w swojej młodości tak tez zostałeś/aś nazywana przez którego z twoich rodziców, kiedy nie radziłaś/eś sobie z jakąś trudną dla Ciebie sytuacją, czy też kiedy zdarzyło Ci się popełnić jakiś błąd.

Od dzisiaj więc, kiedy tylko zauważysz jakąś negatywną myśl pojawiającą się w Twojej głowie na Twój temat powiedz: SKREŚLAM, SKREŚLAM, SKREŚLAM i wstaw w to miejsce lepszy obraz siebie i lepszą myśl na swój temat.

W przypadku naszego przykładu z idiotą będzie to: SKREŚLAM, SKREŚLAM, SKREŚLAM (uśmiechnij się do siebie) jestem coraz lepsza/y w tym co robię. Lub: SKREŚLAM, SKREŚLAM, SKREŚLAM (uśmiechnij się do siebie) następnym razem będę bardziej uważniejsza/y.

Zacznij traktować siebie bardziej ulgowo i z przymrożeniem oka, tak, jak traktuje się małe dziecko, kiedy uczy się ono nowych umiejętności.
Spójrz na siebie życzliwie i z miłością w sercu do siebie.

Doskonałym wstępem lepszego traktowania siebie może być spojrzenie w swoje oczy odbite w lustrze i powiedzenie do siebie: KOCHAM Cię taką, jaką jesteś (kobieta), KOCHAM Cię takim, jaki jesteś (mężczyzna).

Wiele osób po wykonaniu tego prostego ćwiczenia ma łzy w oczach i czuje się naprawdę wzruszona.

Proponuję nawet, byś wykonał/a to już TERAZ. Wstań na chwilę od komputera i zrób to ćwiczenie już TERAZ!

Ciekawa jestem, jakie się poczułaś/eś?

Jeżeli wykonałaś/eś to ćwiczenie jestem przekonana, że przebiegł po tobie dreszcz emocji, wzruszenia i czegoś, co chwyta za serce.

Czyń tak codziennie rano i wieczorem. Dzień, po dniu. Praktyka czyni bowiem mistrza.
Im więcej praktykujesz , tym bardziej powiększa się Twoje poczucie własnej wartości.
Dzieje się tak dlatego, ze Twój mózg wytwarza nowe połączenia. Nazwijmy je połączeniami zaufania.
To tak, jak młode drzewko ma tylko małą ilość gałązek i listków, z czasem jednak mężnieje i staje się solidne i silne.
Tak samo jest z połączeniami zaufania do siebie.
Na początku są niewielkie i słabe, ale w miarę ćwiczeń i wykonywanej przez Ciebie praktyki stają się coraz silniejsze.

Tym samym zaczynasz odczuwać jak silną, niezależną i pewną siebie osobą się stałaś/eś.

Tego Ci życzę z całego serca

Z książki,pt.:” JA” nauczysz się całkowitej akceptacji własnej osoby, odkryjesz radośc z bycia sobą oraz uwierzysz,że masz moc kreowania własnej rzeczywistości.

BARBARA ŁUKOWIAK

Related posts:

1. Jak poderwać dziewczynę – niedoceniana siła komplementów
2. Jak wychować sobie męża potwora?
3. 13 wskazówek, dzięki którym wygłosisz niezapomnianą prezentację

CZEGO PRAGNĄ FACECI?

Od wieków mężczyźni (Ci bardziej świadomi i rozgarnięci) starają się odpowiedzieć na pytanie „czego pragną kobiety?”.
Wielu z nich dochodzi do wniosku, że kobiet zrozumieć się nie da i na tym kończą swoje poszukiwania.
Mniejszość natomiast uczy się całe życie i tworzy satysfakcjonujące związki z płcią piękniejszą (na szczęście są tacy).

Jest jednak jeden, podstawowy, warunek aby związek kobiety i mężczyzny spełniał oczekiwania obojga i dawał im spełnienie.
Tym warunkiem jest chęć obydwu stron do poznawania siebie, odkrywania swoich i partnera pragnień oraz uczenia się sposobów na ich zaspokajanie.

Czy kobiety wiedzą czego pragną mężczyźni? Albo czy przynajmniej starają się tego dowiedzieć?
Śmiem twierdzić, że takich kobiet jest dziś niewiele.
Głównie z tego względu, że nie przedstawia się im tego zagadnienia jako ważnego.

Nasza rzeczywistość kładzie większy nacisk na mężczyznę, aby ten wiedział jak kochać kobietę, jak o nią dbać i jak zaspokoić jej pragnienia.
Mam wrażenie, że nazbyt często zdejmuje się z kobiety odpowiedzialność za powodzenie związku.
Tymczasem męskie pragnienia nie mogą być lekceważone, jeżeli związek ma być trwały i służyć obojgu partnerom.

ŚWIĘTA I LADACZNICA

W swoim życiu poznawałem kobiety, które były dobre, wrażliwe, troskliwe, pomocne, uduchowione, religijne, kreatywne, wychodziły z inicjatywą, były nieprzewidywalne, dzikie, uwodzicielskie, zmysłowe.
Wszystkie te cechy są pożądanymi składnikami osobowości prawdziwej kobiety.
Problem w tym, że te cechy prawie nigdy nie określają jednej, konkretnej, przedstawicielki płci pięknej, ale przeważnie dwie, trzy czy nawet więcej.
Wydaje się, że nie wiele jest kobiet, które potrafią te przymioty w sobie sprytnie połączyć.

Często mówi się, że faceci szukają kobiety, która będzie zarówno świętą jak i ladacznicą.
I to jest właśnie klucz – połączenie zestawu cech, które sprawiają, że jest ona dobra i opiekuńcza, a zarazem uwodzicielska i zmysłowa.
Nie ma nic piękniejszego niż kobieta, która dba o siebie i ludzi wokół siebie, przejawia empatię i wrażliwość, ale jednocześnie emanuje seksualnością.

Niejednokrotnie słyszałem od kobiet zarzut, że faceci wybierają zołzy. Nie ukrywam, że coś w tym jest.
To co nas przede wszystkim przyciąga do Was, Drogie Panie, to Wasza seksualność.
Kobieta, która ją akceptuje, emanuje nią i potrafi ją wykorzystywać, zawsze wygra. Jest tu jednak pewien haczyk.
Otóż większa część męskiej populacji nie lubi gdy kobieta jest zbyt wyzwolona.

Oczekują od niej bardziej rygorystycznego podejścia do życia seksualnego niż od samych siebie.
Wynika to po części z poczucia zagrożenia konkretnego samca, a i nie mały wpływ mają tu od wieków powtarzane stereotypy.
Można się na ten fakt oburzać, ale taka jest rzeczywistość. Jest to zresztą temat na osobny artykuł.

Kobiety przesadzają również w drugą stronę, tzn. są dobre i miłe ale zupełnie zaniedbują swoją seksualność.
Powodów tego stanu rzeczy jest wiele.
Jednym z nich jest poczucie winy. Sporo kobiet podświadomie czy świadomie uważa, że seks jest czymś nieczystym.
Dla jeszcze innych seks jest tym co robi się w sypialni w późnych godzinach nocnych.

Rzeczywistość jest jednak taka, że mężczyzna chce czuć twoją zmysłowość w każdej chwili kiedy z nim jesteś, nie tylko w trakcie zbliżenia.
Chce być przez Ciebie uwodzony, dotykany, chce żebyś patrzyła na niego jak na faceta, z którym chcesz się kochać, chce widzieć twój zalotny uśmiech, chce wiedzieć, że dbasz o siebie żeby mu się podobać.
My, faceci, także pragniemy być pożądani – zupełnie tak jak przedstawicielki płci piękniejszej.

POZWÓL MU BYĆ TWOIM WOJOWNIKIEM

Jeśli miałbym dać Ci jedną radę (mówi o tym świetny nauczyciel świadomej seksualności David Deida), jak działać na facetów, to powiedziałbym, że powinnaś patrzeć na niego jak na wojownika, który wraca po ciężkiej bitwie;
twój wzrok powinien mówić zarówno – „pragnę się tobą zaopiekować – opatrzyć twoje rany” jak i „chcę się z tobą kochać – pragnę cię”.

To połączenie zmiękczy każdego faceta ( a przynajmniej powinno).

Jest jeszcze jedna rzecz, która zabija w facetach pożądanie – to bierność.
Istnieje spora grupa kobiet, która uważa, że to mężczyzna powinien nieustannie zabiegać o względy niewiasty, dbać o związek, inicjować rozmowy, seks itd. Problem w tym, że faceci nie znoszą kobiet biernych, bez inicjatywy.
Uwielbiamy natomiast kiedy to Ty czasami inicjujesz seks czy chcesz odkrywać nowe rzeczy (nie tylko w sypialni).

FACECI MYŚLĄ TYLKO O JEDNYM?

Na koniec chciałbym rozprawić się ze stereotypem jakoby „facetom chodziło tylko o jedno”.
Myślę, że każda kobieta, która choć trochę interesuje się tym, jak działa umysł płci przeciwnej wie, że nie jest to prawdą.
Tak – mężczyźni uwielbiają seks, ale bądźmy szczerzy – czy Wy – Drogie Panie – nie uwielbiacie go w równej mierze?
Rzecz zatem w tym, że my kochając się z Wami, wyrażamy tym samym również nasze uczucia.
Jeśli pragniemy kobiety, jeśli chcemy docenić jej piękno, dotknąć jej w najgłębszym miejscu duszy, to równocześnie chcemy się z nią kochać. Tak zostaliśmy stworzeni i obrażanie się na nas nie tylko nie ma sensu, ale wręcz szkodzi obu stronom.
Jeśli więc chcesz nauczyć się kochać mężczyznę, musisz nauczyć się akceptować jego seksualną naturę.

UCZENIE SIĘ MĘŻCZYZNY

Droga Czytelniczko, zapraszam Cię więc do wzięcia sprawa w swoje ręce.
Naucz się mężczyzn, poznawaj ich pragnienia, odkrywaj kim są i czego chcą.
To nie tylko sprawi, że on będzie z Tobą szczęśliwy, ale przede wszystkim to Ty będziesz miała u boku spełnionego faceta, który z przyjemnością da Ci to czego pragniesz i na co zasługujesz.

Jeżeli jesteś ambitną kobietą, która chce się rozwijać i lepiej rozumieć mężczyzn, zapraszam Cię do odpowiedzenia sobie na pytanie „Czy wiesz czego pragną mężczyźni?”.

Polecam ci świetnego ebooka „ Mężczyzna od A do Z”, który pomógł już wielu kobietom sięgnąć po ich marzenia ze wspaniałymi facetami.

Ten artykuł to zaledwie kropla w morzu. Uczenie się swojego faceta powinno trwać całe życie (tak jak i w drugą stronę zresztą).
Mam nadzieję, że zasiałem w Tobie chociaż ziarenko ciekawości, które będzie początkiem twojego odkrywania świata męskiej psychiki. Świadomych kobiet nigdy za wiele :)

Jeśli chciałabyś tworzyc udany i satysfakcjonujacy związek ze swoim mężczyzną przeczytaj” Taktykę sprytnej kobiety” a dowiesz się,jak dzięki prostym sztuczkom sprawic,aby facet za Tobą szalał…

MATEUSZ MEFF

Related posts:

1. Kobieta a mężczyzna – podstawowe różnice psychologiczne.
2. Porażki nie istnieją – liczy się to czego się uczymy
3. 6 Najczęstszych Błędów Na Randkach Przez Internet Popełnianych Przez Mężczyzn

W związku realizujemy swoje marzenia.

Związek z drugą osobą to dla nas najważniejsza sprawa na świecie.
W nim chcemy czuć się bezpiecznie, chcemy ufać partnerowi bezgranicznie.
Bardzo silnie odczuwamy każde słowo wypowiedziane w celu zranienia nas.
Reagujemy albo wycofaniem się, albo atakiem.
A przecież słowa, które padają nie muszą nas ranić. A być może wypowiadający je nie miał intencji nas obrażać.
Co się zatem stało? Ano, nie umiemy ze sobą rozmawiać.

Brak umiejętności przekazywania swoich uczuć jest widoczny już w fazie zalotów (kto używa jeszcze tego słowa?!).
Nie potrafimy mówić o uczuciach, które żywimy do wybranki czy wybranka.
Nie wszystko oczywiście trzeba powiedzieć, ale wyobraź sobie osobę, która stosuje metodę tzw. “końskich zalotów”.
Toporny dowcip, słowa nie na miejscu mogą być odebrane nie jako przejaw sympatii, a jako atak. Bez słów wyjaśnienia się nie obędzie.

A umiejętności przekazywania swoich stanów emocjonalnych u młodzieży szukać ze świecą.
U starszych zresztą też, więc jak mają nauczyć tego swoje dzieci?

Z drugiej strony istnieją osoby, które nie lubią bezpośredniego prosto w twarz komunikowania: kocham Cię.
Z uwagi na doświadczenia rodzinne, jak i swoje własne, nie wierzą w tak oznajmione uczucie.
Należy więc być ostrożnym i dobierać słowa do osób, nigdy odwrotnie.

Według V. Albisetti, aby być konstruktywną, komunikacja w małżeństwie:

• nie może oskarżać,

• nie może wyśmiewać,

• nie może dominować,

• nie może żywić urazy,

• nie może być drobiazgowa, powtarzać się.

Trudne? A czy ja twierdziłem, że będzie łatwo?!

Co więcej:

• cały czas musisz być gotowy do zmiany swojego stanowiska,

• musisz być otwarty na to, co mówi ukochana osoba.
  To też jest element miłości, prowadzący do trwałego związku. A każdy o takim marzy…

Bardzo często, mnie się to też zdarza, wchodzimy w rolę ofiary swojego partnera.
Dajemy do zrozumienia, że nas ogranicza, jest gorszy w swoim uczuciu do nas, nie daje tyle, ile my.
Gierki słowne uprawiane na co dzień mają na celu zdominowanie partnera, podporządkowanie go nam.
Manipulujemy osobą, którą kochamy. A gdy odkryjemy, że to samo czyni partner, jesteśmy oburzeni!

Bezpieczeństwo w związku, ważniejsze dla kobiet niż mężczyzn, buduje się również poprzez rozmowę.
Czujemy się zranieni, gdy ktoś wyśmiewa to, co mówimy.
Tracimy grunt pod nogami, gdy nie możemy szczerze powiedzieć partnerowi, co myślimy i czujemy.
Często nie jest to zła wola drugiej osoby, a jedynie prowadzenie konwersacji byle jak, nie myśląc, co i jak mówimy, w końcu nie wsłuchując się, co tak naprawdę się do nas mówi!

Przeanalizuj sobie jakąś trudną rozmowę z tego tygodnia. Zapamiętałeś wszystko to, co powiedziałeś? A to, co powiedział partner? Wszystko? Czy w trakcie rozmowy upewniałeś się, że zrozumiałeś, co się do Ciebie mówi?
A może warto wrócić do tej rozmowy, zastosować podane tu zasady i porozmawiać świadomie?
Gwarantuję, że rozmowa nadal będzie trudna, ale efekty będą pozytywne. Nie grożą Ci już „ciche dni”…

A co robić, jak się już zdarzą?

Poczekaj aż partner ochłonie z emocji wynikających z kłótni i spróbuj porozmawiać o tym, jak rozmawiacie, jak się komunikujecie. Przyjdzie czas na rozmowę o konkretnych problemach. Część z nich pojawia się tylko z powodu braku umiejętności rozmawiania.
A może uciekacie w ciszę właśnie z tego powodu, może ciszą chcecie coś ukryć? Na przykład to, że miłość wygasła…
Spróbujcie rozpalić ją na nowo.
Dobra rozmowa to skuteczny afrodyzjak!

Panowie, pamiętajcie: do serca kobiety trafia się przez ucho! I czasami przez portfel :)

Panie, pamiętajcie: dużo nie znaczy dobrze! Czasami można powiedzieć mniej, a przekazać więcej.

A co z wszystkimi nieudanymi rozmowami, które przekształciły się w kłótnie?

• Wyciągnij z nich wnioski, a wszelkie urazy zapomnij. Czasami pamięć to przekleństwo.

A chcesz przecież się rozwijać jako człowiek, mąż, ojciec. Chcesz być lepszym człowiekiem!
Idź do przodu, pamiętaj co dobre, a spotka Cię ze strony najbliższych wiele pozytywnych niespodzianek
! A co z tak zwanymi pamiętliwymi ludźmi?
No cóż, jeśli w rozmowach skupiają się tylko i wyłącznie na tym, kto i jak bardzo ich zranił, to wymagają pomocy specjalisty.

• mów prosto,

• wyrażaj siebie,

• mów o uczuciach

• bądź szczery.

• W ostateczności, jeśli już nie możecie rozmawiać, piszcie do siebie listy.

Pamiętaj jednak, że jest to rozwiązanie chwilowe!
Nic nie zastąpi dobrej, satysfakcjonującej obie strony rozmowy. Nawet seks!

Nie życzę Ci, aby w związku doszło do sytuacji, kiedy nie możecie ze sobą rozmawiać.
To dowodzi rozkładu związku, braku uczuć, nawet chęci do szukania porozumienia.
A może oznacza to tylko wyczerpanie się formuły Waszego porozumiewania się.
Oznaczać to może, że związek można uratować, pod warunkiem, że nauczycie się ze sobą rozmawiać.

Jedną z dróg prowadzących do takiej trudnej sytuacji jest komunikowanie się, w którym zdrowe formy wraz z upływem czasu zastępowane są przez pretensje, kłótnie, oskarżanie się.
Od czasu do czasu kłótnia to normalna rzecz i jest potrzebna, aby wyrzucić z siebie wszystko co nas boli, aby wyjaśnić nieporozumienia.
Jednak porozumiewanie się tylko za pomocą krzyku i inwektyw wymaga wkroczenia specjalisty – psychologa, terapeuty rodzinnego.

Niektórzy twierdzą, że kobiety są z Wenus, a mężczyźni z Marsa. Inni mówią, że kobiety i mężczyźni to dwa różne światy. I mają rację.
Tak nas Bóg skonstruował, że różnimy się nie tylko budową ciała, ale również psychiki i duszy. I należy się z tego bardzo cieszyć.

Coś jednak przeszkadza w osiągnięciu pełni szczęścia.
Otóż trzeba te różnice zaakceptować. I tu leży pies pogrzebany.
Nie potrafimy tego robić, co prowadzi do nawarstwiania się problemów i nierzadko do rozstań lub permanentnej i wyniszczającej obie strony związku walki.
Mówienie o tym, że kobiety i mężczyźni się różnią, to truizm i banał, stwierdzisz.
Zgadzam się, ale zadaję pytanie:

Dlaczego w takim razie tyle nieporozumień w naszych małżeństwach? Skąd tyle braku wrażliwości i zrozumienia? Skąd tyle bólu?

Między innymi z powodu nie brania tej prawdy pod uwagę.

Co to ma wspólnego z komunikowaniem się?

Otóż całe niezrozumienie znajduje swój wyraz i swoje ujście w rozmowach, jakie toczą ze sobą kobiety i mężczyźni.

Postawy wynikające z biologii i z wychowania typowe dla płci przejawiają się również w werbalnym komunikowaniu się kobiet i mężczyzn ze sobą.
Kobiety nastawione są na:

• współpracę,

• tworzenie więzi,

• wsparcie,

• utrzymywanie bliskości,

• wyrażanie emocji.

Mężczyźni zaś nastawieni są na:

• rywalizację,

• rozwiązywanie problemów,

• działanie,

• utrzymywanie dystansu,

• walkę,

• zgrywanie twardzieli :)

Z postaw tych wynikają dwa odmienne style komunikowania się.
W treściach wypowiedzi i w ich charakterze odbijają się jak w lustrze te dwie odmienne postawy życiowe.

Musisz zrozumieć i uznać, że odmienne nie znaczy gorsze. Oba style są równoprawne, tak samo dobre.
Wynikają po prostu z rozwoju człowieka jako gatunku i z rozwoju osobniczego.
Zaakceptowanie tego to połowa sukcesu.
Druga połowa to wdrożenie w życie szacunku dla tej odmienności i komunikowanie się z płcią przeciwną z uwzględnieniem tej odmienności. Unikniesz stresu, kłótni, być może rozpadu związku tylko i aż z tego powodu, że przestanie Wam się wydawać, że nie potraficie się dogadać.

To nieprawda, będziecie umieli, jak zechcecie.

Odpowiedz sobie na następujące pytania, a już będziesz wiedziała lub wiedział jak postępować.

Dla niej:

• Czy masz pretensje do męża, że tak rzadko się odzywa w domu?

• Czy masz pretensje do męża, że wprawdzie nie odzywa się w domu, ale za to u znajomych lub u swojej matki mówi i to dużo?

• Czy denerwuje Cię, że tak trudno uzyskać od niego informacje o czym myśli, co czuje, czy nawet co go boli?

Dla niego:

• Czy denerwuje Cię, że żona mówi tak dużo?

• Czy uważasz, że mówi nie tylko dużo, ale również o rzeczach, które wydają Ci się błahe?

• Czy irytujesz się, gdy Ty podsuwasz jej rozwiązanie problemu, a ona wyrzuca Ci, że nie tego oczekiwała?

Istnieją logiczne odpowiedzi, dlaczego tak się dzieje, oparte na obserwacji kobiet i mężczyzn.

Badania socjologów, psychologów, lingwistów wyjaśniają fenomen tak rzadkiego, w większości przypadków, nieodzywania się mężczyzn w domu do najbliższych, a mówienia dużo poza domem.
Jak wspominałem

mężczyźni lubią rozwiązywać problemy, udowadniać swoją kompetencję i skuteczność.
Interesuje ich działanie, konkretne czynności i wydarzenia.
Mniejsze znaczenie mają dla nich uczucia, emocje, a już w ogóle mówienie o nich.
Również mówienie o tym, co się myśli, facetów po prostu boli.
Tak zostali wychowani, inne postawy wydają im się niegodne wizerunku twardego mężczyzny.
Stąd ci z panów, którzy jednak posiadają te umiejętności, są określani jako lalkowaci, mięczaki i jeszcze gorzej.

Mężczyźni nie lubią również opowiadać o szczegółach swego życia.
Wydają im się one nieważne, szczególnie w porównaniu z misją zbawiania świat, jaką uprawiają…

Taka jest nasza konstrukcja psychiczna i raczej, Drogie Panie, nie walczcie z tym. Trzeba się pogodzić i umieć wykorzystać.

Chcąc zachęcić męża do rozmowy, buduj rozmowę w ten sposób, aby stawiać mu jakieś wyzwania.
Odwołuj się do jego poczucia odpowiedzialności, kompetencji i obowiązku ochraniania rodziny.
Zapewniam, że z milczka przekształci się w takich sytuacjach w, nie bójmy się tego słowa, gadułę.
Takiego, jakim potrafi być poza domem: u przyjaciół, u jego mamy…

Nie irytujcie się, Drogie Panie! Tam po prostu Wasi ukochani mężowie mają okazję “popisać się”, tzn. objawić światu swoją znajomość uprawy pomidorów czy wiedzę na temat powiązań znanych polityków z poszczególnymi think tankami.
To podnosi ich prestiż, wzmacnia poczucie własnej wartości.
Pognębiają w ten sposób przeciwników, czyli innych facetów, i pną się coraz wyżej i wyżej…
Kieruj rozmowami w domu tak, aby dać swojemu tygryskowi możliwość wykazania się.

Jednocześnie nie przestawaj być sobą.

Poobserwuj kobiety i mężczyzn, i porównaj jak reagują, jak zachowują się w trakcie rozmawiania.
Zauważysz, że faceci niby rozmawiają, ale wygląda to tak, jakby zupełnie nie byli zainteresowani ani rozmową, ani rozmówcą. Wzrok myli.
Po prostu mężczyźni inaczej reagują w czasie słuchania.
Dają mniej komunikatów świadczących o aktywnym słuchaniu i nie są one tak wyraźnie zauważalne, jak u kobiet.
Tak jest i nic na to nie poradzisz, chociaż po przeczytaniu tego ebooka nie będziesz już taka bezradna.
Możesz za to nauczyć się odczytywać znaki świadczące, że Twój misiu w ogóle jeszcze żyje:) i od czasu do czasu zadawać pytania pobudzające go do potwierdzenia, że odebrał komunikat.

Kobiety są sobą, gdy mogą się podzielić z innymi tym, co uważają za ważne.
Dla kobiet najważniejsze są właśnie najbliższe osoby, rodzina, ludzie, którzy mają wpływ nie na klimat na świecie, a na klimat w ich domu. Uczucia, samopoczucie, emocje, więzi rodzinne – to zaprząta głowę Twojej żony.
Kobiety żyją dla konkretnych ludzi, tych obok niej. Takie po prostu są. Liczy się dla nich każda myśl, każdy szczegół z życia.
To jest przyczyna ich, jak oceniają to mężczyźni, gadulstwa.
Nie możesz nawet myśleć, że kobiety robią to z czystej złośliwości lub nie mają nic innego do roboty.
To jest ich świat, życie i w ten sposób funkcjonują.
Zrozum to i traktuj tak, jak powinieneś: jako inny, nie gorszy (!), sposób komunikowania się.

Masz okazję zobaczyć przemianę Waszych pyskówek i złośliwości w prawdziwą rozmowę, która łączy, a nie dzieli.
Zainteresuj się tym, co mówi Twoja towarzyszka życia. Zapytaj o to, co myśli na temat przemiany Waszej ukochanej córuni w nastoletnią pannę.
To są fascynujące procesy i dlatego każdy szczegół, o którym mówi żona jest ważny, zdarzy się tylko raz.

A tak na marginesie:

1.Szczegóły w wychowywaniu dzieci to duży problem!

2.Zwracaj uwagę na szczegóły zachowania się i wyglądu Twojej żony.
To podnosi temperaturę związku i może mieć przyjemne konsekwencje… Tylko musisz o tym mówić. Żonie! A nie tylko kolegom w pracy (chociaż wiadomo: każdy lubi się pochwalić swoją seksowną żoną :)

Mówienie komplementów to u niejednego pana pięta achillesowa.
Żony często wypominają mężom, że uwag chwalących ich zachowanie czy po prostu wygląd, jest zbyt mało.

Różne są tego przyczyny:

• niezauważanie takiej potrzeby,

• nieumiejętność sformułowania komplementu.

Jest jeszcze coś, co daje się zauważyć również i u kobiet.
Otóż, aby prawić komplementy trzeba umieć również je przyjmować.
Osoba niepewna siebie, z małym poczuciem własnej wartości, pozytywne uwagi na swój temat traktuje jak kłamstwo, chęć przypodobania się, zakłada, że nie są szczere.
Naucz się słuchać komplementów, dziękować za nie jak za podanie cukru przy stole, a łatwiej Ci będzie wyrażać je w stosunku do innych.

Pamiętaj, że kiedy żona mówi na przykład o kłopotach w pracy, niekoniecznie potrzebuje Twoich rad i rozwiązania problemów łącznie z Twoim telefonem do jej szefa..! Jest osobą dorosłą, kompetentną w tym co robi i jeśli nie prosi o rady, nie dawaj ich.
Prawdopodobnie oczekuje wsparcia, wyrażonego w czasie rozmowy. Wspieraj ją słowami, kiedy tylko się da.
Zauważysz, że już nie denerwuje się, bo nie próbujesz narzucać się z rozwiązywaniem jej problemów.

A! Przytulenie również nie zaszkodzi :)

Jednym z czynników podtrzymujących uczucie między dwojgiem ludzi jest rozmowa.
Dialog zaś wymaga uznania w drugiej osobie indywidualnej osobowości, mającej swoje prawa, osoby takiej samej jak my, równej nam, nie gorszej.
Te gorzkie słowa kieruję głównie do mężczyzn, którzy z faktu innej konstrukcji psychicznej kobiety i tego, że po prostu różni się ona od mężczyzn wykuli teorię “kobieta jest kimś gorszym od faceta”.
I jeśli nawet nie mówią tego głośno, ich postępowanie dostarcza na to dowodów.
Zastanówmy się, jak traktowane są kobiety, z jakim lekceważeniem, ironią, opryskliwością, chamstwem. Nie wspominam już o konsekwencjach takiej postawy w postaci fizycznego znęcania się…

“Żabciu!”

“Koteczku!”

“Myszko!”

“Prosiaczku!”

“Frędzelku!”

Z pewnością każdy z Was używa w stosunku do partnera różnych zdrobnień, niekoniecznie takich, jak przytoczone powyżej.
W każdym związku wykształcają się pewne charakterystyczne tylko dla tej pary zwroty, wyrażenia, określenia.
Jest to tak zwana mowa intymna. Z pewności również Ty jej używasz w sytuacjach prywatnych, kiedy nikt Was nie słyszy.
Nie dotyczy ona, pomimo swojej nazwy, tylko i wyłącznie sfery intymnej.
Z pewnością

• ubarwia rozmowy,

• pozwala nam inaczej, ciekawiej, mniej sztampowo wyrazić nasze uczucia.

• upraszcza także porozumiewanie się, kiedy używamy skrótów myślowych znanych tylko małżeństwu lub tylko danej rodzinie.Pamiętaj jednak, że nie wszyscy ludzie lubią tego typu zwroty i nie muszą sobie życzyć, żebyś będąc w miejscu publicznym zwracał się do żony per:

“Moja Ty świnko!”.

Musisz również uważać stosując w obecności innych mowę intymną w postaci skrótów myślowych. Może wtedy dojść do nieporozumień o przykrych konsekwencjach. Nikt bowiem nie wie, że zwrot:

“Ty tłuścioszku!”

oznacza dla Was komplement, a:

“Zlikwiduj broń biologiczną”

to prośba o wyniesienie śmieci :)

Kolejne zagadnienie, jakie chcę poruszyć w tym rozdziale, można by nazwać “To dlaczego nie powiedziałaś?!”

Zazwyczaj problem ten występuje w takiej oto konfiguracji: kobieta wyrzuca mężczyźnie, że znowu nie domyślił się czegoś dla niej bardzo oczywistego.
Choć oczywiście może się zdarzyć, że to kobieta jest niezbyt domyślna, ale częściej zdarza się odwrotnie.

Otóż mężczyźni, ku rozpaczy kobiet, są tak skonstruowani, że bardzo często nie domyślają się, jakie są potrzeby ich małżonek.
Żony co jakiś czas zbierają się na odwagę i wyrzucają nam, że znowu nie pamiętaliśmy, nie domyśliliśmy się, czego oczekiwała.
Szczególnie dotyczy to sfery seksu, ale również zwykłych codziennych spraw.
I chociaż powtarza się ten sam scenariusz bardzo często, faceci nieodmiennie odpowiadają pytaniem:

“Dlaczego mi tego nie powiedziałaś?!”

I tak zamyka się zaklęty krąg wzajemnych pretensji.

Drogie Panie, bądźcie mądrzejsze! Po prostu mówcie nam o rzeczach dla Was oczywistych.
To złudzenie, że jeśli Was kochamy, to będziemy się domyślać, jakie macie potrzeby, czego od nas oczekujecie. To naprawdę nie jest nasza złośliwość. Tylko w swoim imieniu mogę zadeklarować, że będę się starał!
Reszta panów po tych słowach też już wie, co ma robić.

Tik tak, tik tak…

Średnia długość życia kobiet i mężczyzn znacznie się różni. Kobiety z różnych względów żyją dłużej. Ale nie o tym chciałem.

Mamy jedno życie, którego nie warto marnować.
Nie warto więc czekać z powiedzeniem ani komplementu, ani zakomunikowaniem, że poczuliśmy się zranieni.
Magiczna chwila, w której znowu widzisz małżonkę jakby miała 19 lat, może się już nie przydarzyć.
Powiedz o tym.
Zdumiewające zachowanie Twojego męża, który wreszcie zachował się jak gentleman, może się nie powtórzyć.
Pochwal go. Dzięki Waszym słowom jest szansa na replay :)

A co z mówieniem o tym, co nas boli?

Tym bardziej nie ma na co czekać. Chyba że chcesz ochłonąć i poczekać, aż będziesz zdolny powiedzieć to, a nie wykrzyczeć. Pochwalam. Słowa i zachowania współmałżonka, które nas ranią, a których sobie nie wyjaśnicie, zostają w Was i kiedyś mogą być przyczyną jeszcze gorszego wybuchu złości czy nienawiści.

Rozmawiajcie szczerze o wszystkim, a nie będziecie mieć żadnych ran, które można rozdrapywać przy okazji jakiejś sprzeczki. Wygadywanie komuś błędów, które zdarzyły się dwa lata temu, świadczy o braku szczerości. Jesteś szczery? To może o Twoim skrupulanctwie? Nie jesteś drobiazgowy. Hm.
W takim razie nie posiadasz umiejętności przekazywania swoich myśli. Masz okazję to zmienić.
Skoro wiesz, że ukrywanie przez długi czas uwag to błąd, to idź i nie grzesz więcej!

Trochę pedagogiki

Pedagogika to nauka o wychowaniu.
Z tej dziedziny nauki pochodzi zalecenie, że jeśli już musimy oceniać i krytykować, to oceniajmy i krytykujmy konkretne zachowania, a nie całą osobę.
Teza ta ma również zastosowanie w postępowaniu z ludźmi dorosłymi, a nie tylko dziećmi.
Panie i panowie lubią “się przejechać” po drugiej połówce. Trudno to zmienić, ale nie rezygnuj.
Jednak jeśli już naprawdę język Cię świerzbi, nie mów rzeczy w stylu:

“Jesteś marnym kierowcą, jak każda baba”,

bo to nieprawda.
Zwróć uwagę żonie na konkretny błąd w prowadzeniu samochodu.

Podobnie panie, które lubią mówić:

“Jesteś leniem jak wszyscy faceci”nie mają racji.
Powiedz mężowi:

“Nie podoba mi się, że szesnasty raz proszę cię o wytrzepanie tego dywanu”.

Odnoszę czasami wrażenie, że mężczyźni każde zdanie wypowiedziane przez kobietę, a dłuższe niż pięć słów uważają za gadulstwo.
Z kolei kobiety mają do nich pretensje, jeśli o ważnej sprawie mężczyźni wypowiadają się w konwencji agentów CIA :)

Dla kobiet oznacza to brak zainteresowania problemem, a w najgorszym razie lekceważenie zarówno problemu, jak i ich samych.
Odbiór rozmowy dwojga ludzi na ten sam temat, gdy kobieta mówi kilka zdań, a facet ledwie wymamrocze jedno, również zależy od płci.
Kobiety oceniają lepiej kobietę (“widać autentyczne zainteresowanie problemem”, “ona chce przezwyciężyć trudności”, “on się tym nie zainteresował, to przykre”) a mężczyźni skrytykują kobietę i chwalą mężczyznę.

Stop! To nie tak.

A teraz o uwagę proszę wszystkie Panie.
Od dzisiaj nie będziecie miały powodów do narzekania na własnych mężów.
Zdradzę Wam cudowną receptę na usprawnienie faceta!

Oczywiście przesadzam, ale nie dużo.
Wiele kobiet skarży mi się, że o cokolwiek nie proszą swoich mężów, ci i tak zapominają o wszystkim albo przekręcają prośby i polecenia. Zamiast kupić fasolę, kupują groch. Zamiast przyprowadzić dziecko z przedszkola, wyprowadzają psa na spacer :)
Pytają mnie o radę, co można z tym zrobić.

Jak sprawić, żeby do faceta docierały ich prośby i żeby je spełniali.

Zalecam oczywiście rozmowę na ten temat, choć wiem, że nie skutkuje na dłużej.
A lekarstwo jest tanie: jeśli konkretne i wprost wyrażane prośby nie skutkują, zapisz mu wszystko na kartce.
Tego potrzebują skrajne przypadki (takie jak ja…). Wręcz mu kartkę w odpowiednim momencie, poinformuj, po co to robisz, zwróć uwagę, że bez jego pomocy nic się nie uda i… odetchnij z ulgą.
W większości przypadków działa. Na mnie tak, choć niekoniecznie przyspiesza to moje działania.

Myślę, że dobrym pomysłem jest wypracowanie w związku własnych zasad komunikowania się.
Tak zwane “docieranie się” może przecież obejmować również ustalenia co do sposobów prowadzenia rozmów, porozumiewania się w ważnych sprawach, tego co Was denerwuje w stylu komunikowania się partnera, a co lubicie.
Oszczędzicie sobie stresu, czasu, który przecież można wykorzystać na przyjemności.
W miarę możliwości starajcie się wypracowywać zasady świadomie.
Metoda prób i błędów jest kosztowna emocjonalnie i może prowadzić na komunikacyjne manowce.

Wiesz już, że mężczyźni nie lubią mówić o emocjach, stąd moja prośba: nie zmuszaj swojego lubego do tego (O! Rym! Częstochowski, ale zawsze :)
Podaruj mu trochę luksusu i niech to on decyduje, kiedy chce o tym rozmawiać.
W sytuacji podbramkowej, kiedy nie doczekasz się takiej rozmowy, powiedz mu, że jest to dla Ciebie ważne, zapytaj, czy jednak nie mógłby tego zrobić dla Ciebie. Powinno wystarczyć.

A jaki jest ostateczny cel porozumiewania się w związku?

Tylko przekazywanie konkretnych informacji? Nie.

Rozmowa służąca tylko po to, by jakoś zorganizować życie w domu? Z pewnością nie.

Na to pytanie prawdopodobnie szybciej odpowiedzą jednak kobiety.
Dla nich jest raczej oczywiste, że celem porozumiewania się z partnerem jest wsparcie drugiej osoby, zrozumienie, podtrzymanie na duchu, poczucie tych emocji, które przeżywa mąż czy żona (czyli empatia). Na tym buduje się intymny związek.
Jest to jedna z cech odróżniających go od związków z innymi ludźmi, z którymi nie wchodzimy w aż tak intymne relacje.

Dowiedz się więcej na temat męsko-damskiego porozumiewania się  z książki pt.”Klucz do skutecznej komunikacji”.

ZŁOTE MYŚLI

Related posts:

1. Jak być szczęśliwą kobietą w związku, małżeństwie czy w życiu? Jak stworzyć udany związek?
2. Rutyna w związku? STOP, postaw na urozmaicenie w związku! Dowiedz się jak dbać o związek
3. 7 sposobów na Rutynę w związku!

Nic bardziej mylnego, że życie po 50-tce czy 60-tce już się kończy.
Wręcz przeciwnie, dla wielu może zacząć się po raz drugi.
Wystarczy tylko odpowiednio zorganizować sobie czas i zrobić coś tylko dla siebie, żeby poczuć się lepiej.

Badania dowodzą, że systematyczne pobudzanie zmysłów i wyobraźni opóźnia proces starzenia, a co ważniejsze - pozwala dziwić się światem tak jak robią to dzieci.

Co może nas zaskoczyć w sile wieku?

Odpowiedź jest prostsza niż mogłoby się wydawać - my i świat.
Nie szare, codzienne blokowiska, ale przyroda; nie codzienne, powtarzające się czynności, ale coś nowego.

Nie pamiętasz kiedy byłaś ostatnio w kinie?

Zadzwoń do dawno niewidzianych koleżanek i umówcie się na miły, babski wieczór.

Chciałabyś odpocząć?

• Wyjedź na krótką przejażdżkę za miasto, która pozwoli zregenerować siły i nabrać ochoty na kolejny tydzień.

• zorganizuj grilla,

• wybierz się na spacer.

Nie masz prawa jazdy?

Zapisz się na kurs!
Często jest tak, że jeśli czegoś nie zrobimy w młodości, to ciężko zrobić to później.
Zwykle brakuje nam czasu, mamy ważniejsze rzeczy na głowie i pilniejsze wydatki.
Mamy też mnóstwo usprawiedliwień - to nie dla mnie, jestem już na to za stara, przecież ja się tego nigdy nie nauczę.
Nic bardziej złudnego.
Najstarsza pani, która zapisała się do jednej z najlepszych wrocławskich Szkół Jazdy Kursant miała 70 lat.
I już za drugim podejściem stała się szczęśliwą posiadaczką dokumentu otwierającego drogę do wszelkich zakamarków świata!
Dokonała tego zarówno dzięki swojemu samozaparciu jak i dzięki fachowości i cierpliwości instruktora nauki jazdy. Nieprzypadkowo szkoła Kursant znajduje się na czele rankingu skuteczności nauczania i ma najwyższy procentowo wskaźnik zdawalności egzaminu na prawo jazdy.
To również dowód na to, że na naukę tak naprawdę nigdy nie jest za późno i w każdym wieku można realizować swoje pasje, nabywać nowe umiejętności, zaskakiwać siebie i najbliższych.
Zdobycie prawo jazdy może być pierwszym krokiem do tego, aby zamienić weekendowe dni spędzane w czterech ścianach mieszkania na pikniki za miastem z przyjaciółmi czy rodziną i zacząć życie od nowa.

Jak kobiety opanowały sztukę prowadzenia auta ,dowiesz się z książki”WENUS ZA KIEROWNICĄ”.

MAŁGORZATA JAKUBCZYK

Related posts:

1. Jak mieć ciągłą motywację do działania i nie tracić zapału już po pierwszym tygodniu?
2. Prawa jakie są we wszechświecie dotyczą wszystkich, tylko jakie one dokładnie są i co dzięki nim można osiągnąć?
3. Magia matczynej miłości

- Sprzedawca produktów, bo uzyskuje większą sprzedaż liczoną w sztukach produktu, a ponadto nie musi aż tak wiele pieniędzy wydawać na reklamę, bo zamiast tego płaci za konkretny efekt – sprzedaż, zamiast, jak to ma miejsce w reklamie tradycyjnej (radio, TV, prasa) – za wyświetlenia, z których nie koniecznie wyniknie wzrost sprzedaży.

- Drugi w kolejce jest właściciel strony – w zupełnie pozbawiony ryzyka finansowego sposób może całkiem nieźle zarobić, promując produkty w ramach programu partnerskiego.
Co więcej, na ogół nie wymaga to szczególnie dużego wysiłku, ot, wystarczy tu i tam na stronie dać link partnerski.
Wystarczy, że strona ma odpowiednią oglądalność i prowizje raz za razem wpadają do kieszeni.

- Trzeci jest odbiorca tego typu reklamy, czyli potencjalny klient – dla niego oglądanie reklam ściśle tematycznych, w tematyce która i tak go interesuje, jest o wiele mniej denerwujące, niż np. oglądanie wszystkich reklam “jak leci”, co ma miejsce np. w telewizji i łatwo jest to zobrazować prostym przykładem: w TV puszczane są reklamy podpasek, ale wiadomo, że żaden mężczyzna dla siebie ich nie kupi, a mimo to oglądać reklamę musi.

To jasno pokazuje, że program partnerski dla każdego tak naprawdę nie istnieje
Na ogół są one podzielone na kategorie produktów, tematykę itp.
Dla właściciela strony o gotowaniu nie za bardzo odpowiedni będzie program partnerski sklepu internetowego z oponami, bo użytkownicy – odbiorcy serwowanych przez niego treści po prostu nie interesują opony, oni oglądają tę konkretną stronę internetową, bo poszukują wiedzy nt. gotowania.

W tym przypadku raczej sprawdzi się program partnerski w jakiś sposób związany z jedzeniem i kulinariami, bo są o wiele większe szanse, że odbiorcy takiej strony kupią książkę o gotowaniu, niż oponę.

Zarabianie w programach partnerskich z jednej strony jest banalnie proste – wystarczy mieć ciekawą, poczytną stronę internetową i małym nakładem pracy można już na niej zarabiać.
Jednocześnie, jeśli chce się z programów partnerskich uczynić główne źródło utrzymania, nie będzie to takie łatwe –
trzeba naprawdę sporo się natrudzić, żeby z programów partnerskich osiągnąć średnią krajową.
Niemniej są ludzie, którzy zarabiają w ten sposób po kilkanaście – kilkadziesiąt tysięcy miesięcznie.
Skoro im się udało, to prawdopodobnie innym ludziom także – przy odrobinie zapału.

Z książki” Zostań SuperPartnerem” dowiesz się największych sekretów zarabiania w programach partnerskich.

LESZEK MARUSZCZYK

Related posts:

1. E-mail marketing w sprzedaży internetowej
2. O czym należy pamiętać tworząc stronę www…
3. Straciłeś pracę? I co z tego?!

Kluczem do poprawy stanu Waszego związku jest robienie różnych rzeczy wspólnie oraz robienie czegoś dla partnera/partnerki. Nie macie pomysłu, co można robić razem i jak czerpać z tego radość? Ten e-book jest odpowiedzią na Wasze problemy.

Nie proponuję Ci, Mężczyzno, żebyś kupił partnerce futro z norek czy partnerowi skórzany płaszcz jak z “Matrixa” (nawet jeśli Cię na to stać – w końcu szkoda życia zwierzątek, a Waszemu związkowi na dalszą metę to i tak nie pomoże :)

Nie namawiam Cię, Kobieto, do zrobienia operacji plastycznej (nie żałuj, jeśli nie masz na taki zabieg pieniędzy – to nie duże piersi czy gładka twarz czynią związek trwałym).

Proponuję Wam kilkadziesiąt prostych, właściwie darmowych lub bardzo, bardzo tanich sposobów na to, by ożywić Wasz związek i zwalczyć rutynę.

Życzę miłej lektury :)

1. KARTECZKI

Na pewno czasem robicie listy zakupów czy spraw do załatwienia, zostawiacie sobie jakieś polecenia: “Odgrzej obiad!”, “Sprawdź wodomierz!”, “Wstaw pranie!”.

Karteczki stają się bezosobowe, zimne, rozkazujące.
A wystarczy przecież dodać do treści takiej kartki rysunek kwiatka, serduszka czy uśmiechniętej buzi.
Można też na koniec napisać po prostu: “Życzę Ci miłego dnia!” albo dwa najprostsze i najważnieszje słowa: “KOCHAM CIĘ!” :)

Możecie też litanię spraw do zrobienia zakończyć czymś miłym i niespodziewanym – na przykład:

* …

* wynieś śmieci

* nakarm kota

* powiedz mi, że mnie kochasz :*

Tak samo można zrobić z listą zakupów:

* …

* chleb

* masło

* wino na naszą dzisiejszą romantyczną kolację we dwoje ;)

Takie zakamuflowane zaproszenie na wspólny wieczór będzie na pewno dla niego/niej bardzo miłe i ekscytujące.

2 .SMSY,TELEFONY,MAILE

Większość par kontaktuje się między sobą w ciągu dnia pracy – żeby przypomnieć o jakichś zakupach, odebraniu butów od szewca czy z informacją, że dziś trzeba w pracy zostać dłużej i “druga połówka” ma nie czekać z obiadem.

Proponuję dołączać do tych informacji jakieś czułe słówko.

A najlepiej będzie, jeśli poświęcicie minutę na wysłanie esemesa z informacją, że kochacie i tęsknicie.
Jeśli oboje w ciągu dnia pracy korzystacie z Internetu – wyślijcie sobie jakąś wirtualną kartkę albo napiszcie maila, w którym podzielicie się jakąś usłyszaną właśnie anegdotą czy zaobserwowaną zabawną sytuacją.

Oczywiście nie namawiam nikogo do wymigiwania się od obowiązków służbowych!
Maila możecie wysłać w czasie przerwy śniadaniowej, a esemesa w trakcie czekania, aż zagotuje się woda na kawę czy nawet… w czasie wycieczki do łazienki ;)

Możecie też wykonać króciutki telefon.
Posiadającym talenty wokalne podpowiadam – możecie ukochanemu/ukochanej zaśpiewać jak Stevie Wonder:

“I just called to say I love you

I just called to say how much I care

I just called to say I love you

And I mean it from the bottom of my heart!”

3.DZIEŃ PEŁNEJ OBSŁUGI

W Waszym domu prwadopodobnie panuje podział obowiązków – czy to na zasadzie, że pewne czynności wykonuje jedno z Was, czy to w “systemie zmianowym” – raz jedno, raz drugie zajmuje się wykonywaniem jakichś obowiązków.

Dajcie raz na jakiś czas jednemu z Was urlop!
W pracy zwykle dostajecie jakieś urlopy, ale w domu z obowiązków zwalnia Was na ogół tylko choroba.

Niech więc jedno z Was zaoferuje drugiemu w jakiś weekend (czy inny wspólny dzień, gdy jesteście w domu oboje) dzień “dolce far niente”.
Partner/partnerka tego dnia nic nie musi robić – dostaje “pod nos” wszystkie posiłki, nie musi martwić się przygotowaniem sobie garderoby.

Dzień taki obejmuje też możliwość drobnego tyranizowania partnera/partnerki - “król/królowa dnia” może stawiać pewne żądania (oczywiście w granicach kultury i bez naruszania godności partnera/partnerki), zażyczyć sobie na przykład masażu czy zrobienia mu/jej na obiad ulubionej potrawy albo wspólnego obejrzenia filmu, który uwielbia (nawet jeśli to drugie za tym filmem nie przepada).

Ważne jest to, by po jakimś – niezbyt długim – czasie nastąpił dzień pełnej obsługi dla drugiego z Was.

Ta zabawa to radość nie tylko dla strony obsługiwanej, ale i dla tej drugiej – bo miło jest sprawiać przyjemność ukochanej osobie :)

4. DZIELIMY SIĘ MARZENIAMI

Wszyscy mają jakieś marzenia – nawet jeśli są one przytłumione codziennością.
Niektóre z tych marzeń są przyziemne – podwyżka, lepsza praca, urlop.
Niektóre bardziej abstrakcyjne – trwanie miłości, posiadanie przyjaciół.
Niektóre dotyczą naszego własnego szczęścia, inne – chęci uszczęśliwienia innych.

Podziel się swoimi marzeniami ze swoim/swoją towarzyszem/towarzyszką życia.
Opowiedz mu/jej, czego w życiu pragniesz, jakie są Twoje plany – te bardziej i te mniej realne.

Zastanówcie się razem, jakie swoje fantazje spełnilibyście, gdybyście na przykład wygrali jakąś oszałamiającą sumę na loterii albo dostali gigantyczny spadek po krewnym, o którym wcześniej nie wiedzieliście.

Pomyślcie razem o tym, jaki chcielibyście mieć dom – czy nowoczesny, czy staroświecki, pełny nowoczesnych urządzeń technicznych, chromu i szkła, czy raczej ciepły, z dużym stołem w kuchni, kominkiem w salonie i łóżkiem z baldachimem.

Opowiedzcie sobie, jakie kraje chcielibyście zwiedzić i dlaczego.
A może popuścicie wodzy fantazji i wyobrazicie sobie podróż na przykład do średniowiecznej Japonii albo starożytnej Grecji?

A czy wiesz, o wykonywaniu jakiego zawodu tak naprawdę marzy Twoja druga połówka i dlaczego? Zapytaj!

5. “KOCHAM CIĘ”

Kiedyś, na początku związku, mówiliście sobie nawzajem, że się kochacie, niektórzy z Was przyrzekli sobie tę miłość w Urzędzie Stanu Cywilnego lub w kościele. I teraz jesteście pewni, że to drugie doskonale wie, że ma Waszą miłość.

Nie mówicie więc już sobie o swojej miłości i nie słyszycie o niej od partnera/partnerki.
A przez to zaczynacie się czuć tak, jakby ta miłość była przez to słabsza lub nawet, że już jej nie ma, że się wypaliła.

Spróbujcie to naprawić!
Mówcie sobie, że się kochacie (na przykład kończąc rozmowę telefoniczną) i piszcie to (nawet jako dopisek na liście zakupów).

• Witajcie się tymi słowami rano i mówcie je sobie na dobranoc.

• Zawsze przypominajcie sobie o swojej miłości po kłótni, a najlepiej w trakcie albo jeszcze i przed.
  Czasem te słowa mogą rozładować napięcie między ludźmi. “Nie kłóćmy się, przecież tak bardzo się kochamy, nie warto psuć tego kłótniami!” – takie zdanie pomoże uniknąć wielu kłopotów.

• Nie wstydźcie się tych słów! Może i mówienie sobie słodkich słówek jest sentymentalne i niemodne, ale przecież wypowiadacie te słowa dla siebie, a nie dla świata! Liczą się Wasze uczucia, Wasza miłość. I naprawdę nieważne jest, co sądzą o tym inni :)

6. PRZYTULANIE

Kontakt fizyczny jest istotny dla związków międzyludzkich – nie tylko tych miłosnych. A Wy pewnie rzadko już się przytulacie…

Dajcie sobie tę odrobinę czułości – przytulcie się po powrocie z pracy, ofiarujcie sobie niespodziewany uścisk “w przelocie” – gdy mijacie się w drodze do łazienki czy kuchni.

Nie zapominajcie też o przytulaniu się w łóżku (i nie, nie seks mam tym razem na myśli :)
Zamiast odwracać się do siebie plecami – przytulcie się przed snem, a może nawet spróbujcie zasnąć w swoich objęciach.

Serdeczny uścisk pomaga rozładować stres, załagodzić kłótnię, pocieszyć
Pamiętajcie też, że przytulać się możecie nie tylko w domu. Przecież można objąć się w czasie spaceru, w autobusie czy w kinowej sali.
Możecie też zatrzymać się na kilka sekund nawet w czasie robienia zakupów i ofiarować sobie uścisk.

Rzecz jasna niezbyt kulturalne jest jakieś gwałtowne obściskiwanie się, ale ciepłe przytulenie nie powinno nikogo zgorszyć.
Wręcz przeciwnie – potrafi wywołać uśmiech na twarzach obcych przechodniów.
Bo miło jest patrzeć na ciepłe gesty między ludźmi w czasach ciągłego pośpiechu, w czasach, gdy uczucia liczą się coraz mniej…

7. PODWÓJNA RANDKA

Czy pamiętacie czasy chodzenia na randki “z przyzwoitką”?
Albo zapraszanie koleżanki lub kolegi po to, by udawać, że spotkanie nie jest randką, lecz “zwykłym” spotkaniem towarzyskim?

Na pewno też umawialiście się kiedyś na podwójne randki już jako “oficjalna” para – czasem z inną parą, czasem po to, by “zeswatać” jakichś znajomych.

Umówcie się na wyjście z jakąś zaprzyjaźnioną parą. Pomożecie tym i sobie, i im.
Świadomość obecności innych osób mobilizuje – chcecie wtedy pokazać innym, jak silne jest Wasze uczucie, macie też okazję udowodnić partnerowi/partnerce, że nie wstydzicie się okzywania mu/jej uczuć w towarzystwie innych osób.

Podwójna randka może przynieść Wam podwójne korzyści – pomóc w umocnieniu Waszych uczuć i pomóc w zacieśnianiu czy odświeżaniu przyjaźni z innymi osobami.
Możecie też znów pobawić się w swatanie (byle nie nazbyt natrętne – raczej nie jest wskazane zostawianie na siłę drugiej pary w ciemnym pokoju w celu wyzwolenia w tych osobach namiętności ;)

Umówienie się na jakieś spotkanie – domowe czy gdzieś poza domem – powoduje, że nie tak łatwo jest wtedy poddać się lenistwu, trudniej jest z zaplanowanej kolacji czy wyjścia zrezygnować, bo wiemy wtedy, że zawiedziemy nie tylko partnera/partnerkę, ale i przyjaciół.

“Rutyna w związku” to doskonała pozycja,której przestudiowanie odświeży zakurzone uczucia w Twoim związku.

ZŁOTE MYŚLI
ANNA POPIS-WITKOWSKA,ADRIAN GASZ

Related posts:

1. Rutyna w związku? STOP, postaw na urozmaicenie w związku! Dowiedz się jak dbać o związek
2. Komunikacja w związku
3. Miłosne rozstanie, to nie koniec świata